Calvin Smith
| Calvin Smith | ||||
| Afbeelding gewenst | ||||
| Volledige naam | Calvin Smith | |||
| Geboortedatum | 8 januari 1961 | |||
| Geboorteplaats | Bolton (Mississippi) | |||
| Nationaliteit | ||||
| Lengte | 1,78 m | |||
| Gewicht | 64 kg | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Discipline | sprint | |||
| Eerste titel | Amerikaans kampioen 200 m 1982 | |||
| OS | 1984, 1988 | |||
| Extra | Wereldrecordhouder 100 m 1983-1988, 4 x 100 m 1983-1990 | |||
|
||||
Calvin Smith (Bolton (Mississippi), 8 januari 1961) is een voormalige Amerikaanse atleet. Van 1983 tot 1988 bezat hij het wereldrecord op de 100 m en was tweevoudig wereldkampioen op de 200 m. Smith was zonder twijfel één van de beste sprinters ter wereld in de jaren tachtig. Toch was hij een stil en bescheiden persoon, die in de schaduw van Carl Lewis liep. In totaal nam hij tweemaal deel aan de Olympische Spelen en won hierbij één gouden en één bronzen medaille.
Inhoud |
Biografie [bewerken]
Op de eerste wereldkampioenschappen in 1983 won Smith goud op de 200 m en de 4 x 100 m estafette. Op dit laatste onderdeel liep het team van de Verenigde Staten een wereldrecord. Ook behaalde hij zilver op de 100 m na Lewis. 1983 was ook het jaar, waarin Smith de eerste atleet werd die op 100 m onder de 10 seconden liep (9,97 s) en ook onder de 20 seconden op de 200 m (19,99). Deze records werden op één avond gelopen: de atletiekmeeting in Zürich, Zwitserland. Smith stelde op 3 juli 1983 het wereldrecord op de 100 m in Colorado Springs op 9,93. Hiermee verbeterde hij het record van Jim Hines, dat al vijftien jaar oud was.
In 1984 won Calvin Smith op de Olympische Spelen van Los Angeles goud op de 4 x 100 m estafette. Samen met zijn teamgenoten Sam Graddy, Ron Brown en Carl Lewis verbeterde het Amerikaanse viertal het wereldrecord tot 37,83 en versloeg hiermee de estafetteploegen uit Jamaica (zilver; 38,62) en Canada (brons; 38,70). Op de wereldkampioenschappen in 1987 verdedigde hij met succes zijn wereldtitel op de 200 m.
Op de Olympische Spelen van 1988 in Seoel was Smith betrokken bij één van de meest controversiële 100 meterfinales ooit. Uiteindelijk won hij brons en overschreed Ben Johnson als eerste de finishlijn voor Lewis, Linford Christie en Smith. Maar Johnson testte positief op anabole steroïde en zijn gouden medaille werd hem afgenomen. De finale werd beschouwd als één van de oneerlijkste aller tijden: Lewis gaf later toe driemaal positief te hebben getest tijdens de trials en ook Christies urine bevatte sporen van een verboden product.
Titels [bewerken]
- Olympisch kampioen 4 x 100 m - 1984
- Wereldkampioen 200 m - 1983, 1987
- Wereldkampioen 4 x 100 m - 1983
- AAA-kampioen 100 m - 1983, 1990
- Amerikaans kampioen 200 m - 1982
Persoonlijke records [bewerken]
| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
|---|---|---|---|
| 100 m | 9,93 (ex-WR) | 3 juli 1983 | Colorado Springs |
| 200 m | 19,99 | 24 augustus 1983 | Zürich |
Palmares [bewerken]
100 m [bewerken]
- 1980:
Pan-Amerikaanse juniorenkamp. - 10,51 s - 1981:
Universiade - 10,26 s - 1983:
WK - 10,21 s - 1988:
OS - 9,99 s - 1988:
Grand Prix Finale - 10,12 s (wind) - 1992:
Wereldbeker - 10,33 s - 1993:
Grand Prix Finale - 10,44 s
200 m [bewerken]
- 1980:
Pan-Amerikaanse juniorenkamp. - 20,94 s (wind) - 1983:
WK - 20,14 s - 1985:
Grand Prix Finale - 20,54 s - 1987:
WK - 20,16 s
4 x 100 m [bewerken]
Externe links [bewerken]
- (en) IAAF-profiel voor Calvin Smith
- (en) Profiel van Calvin Smith op Olympics at Sports-Reference.com
- (en) Profiel op run-down.com
| Voorganger: |
Wereldrecordhouder 100m (mannen) 3 juli 1983 - 24 september 1988 |
Opvolger: |
| Olympisch kampioen | |
|---|---|
|
Atletiek: 4 x 100m estafette mannen
1912: Jacobs, Macintosh, d'Arcy, Applegarth · 1920: Paddock, Scholz, Murchison, Kirksey · 1924: Clarke, Hussey, Leconey, Murchison · 1928: Wykoff, Quinn, Borah, Russell · 1932: Kiesel, Toppino, Dyer, Wykoff · 1936: Owens, Metcalfe, Draper, Wykoff · 1948: Ewell, Wright, Dillard, Patton · 1952: Smith, Dillard, Remigino, Stanfield · 1956: Murchison, King, Baker, Morrow · 1960: Cullmann, Hary, Mahlendorf, Lauer · 1964: Drayton, Ashworth, Stebbins, Hayes · 1968: Greene, Pender, Smith, Hines · 1972: Black, Taylor, Tinker, Hart · 1976: Glance, Jones, Hampton, Riddick · 1980: Moeravjov, Sidorov, Prokofjev, Aksinin · 1984: Graddy, Brown, Smith, Lewis · 1988: Bryzgin, Krylov, Moeravjov, Savin · 1992: Marsh, Burrell, Mitchell, Lewis · 1996: Esmie, Gilbert, Surin, Bailey · 2000: Drummond, Williams, Lewis, Greene · 2004: Gardener, Campbell, Devonish, Lewis-Francis · 2008: Carter, Frater, Bolt, Powell · 2012: Carter, Frater, Blake, Bolt |
|
| Wereldkampioen |
|---|
|
1983 Calvin Smith · 1987 Calvin Smith · 1991 Michael Johnson · 1993 Frankie Fredericks · 1995 Michael Johnson · 1997 Ato Boldon · 1999 Maurice Greene · 2001 Konstantinos Kenteris · 2003 John Capel · 2005 Justin Gatlin · 2007 Tyson Gay · 2009 Usain Bolt · 2011 Usain Bolt |