Camargue (paard)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Camargue
Paardenras
Camargue
Camargue
Basisinformatie
Ras warmbloed
Herkomst Vlag van Frankrijk Frankrijk, Camargue
Gebruik rijpaard
Bijzonderheden veedrijverspaard
Eigenschappen
Stokmaat 135 - 150 cm
Kleuren schimmel
Fokkerij
Ingekruist berber
Paard
Een Carmague in het moeras van de regio
Camargues en stieren
Merrie met veulen

De Camargue is een oud paardenras dat voorkomt in de Camargue in Zuid-Frankrijk. Al eeuwen, mogelijk zelfs duizenden jaren, leven deze kleine paarden in halfwilde kuddes in het drasland van de Rhônedelta. Daar hebben ze het uithoudingsvermogen en de wendbaarheid ontwikkeld waar ze vandaag de dag om bekend staan.

Kenmerken[bewerken]

Camargue paarden zijn meestal grijs: bij hun geboorte zijn ze zwart of donkerbruin, hun vacht wordt steeds lichter als ze ouder worden tot ze uiteindelijk lichtgrijs of wit zijn. Het zijn kleine paarden. De stokmaat ligt tussen 130 en 150 centimeter. Ondanks hun kleine formaat zijn ze sterk genoeg om een volwassen persoon te dragen. Ze hebben een korte nek, diepe borst, compact lichaam, sterke benen en volle manen.

De Camargue paarden hebben een kalm karakter en een goede cowsense. Hun goede wendbaarheid en uithoudingsvermogen maken de paarden geschikt voor werk met koeien, dressuur en het rijden over lange afstanden.

Geschiedenis[bewerken]

De paarden uit de Camargue werden zeer gewaardeerd door de Kelten en en ook door de Romeinen die achtereenvolgens het gebied veroverden. Men veronderstelt dat door de Moorse bezetting van Zuid-Frankrijk in de achtste eeuw het genetisch materiaal van Berbers van invloed was op het ras. De Camargue werd vermoedelijk in het verleden al vaak gekruist met andere rassen. De Spaanse Jaca Navarra was vermoedelijk een kruising tussen een Camargue en een Keltische pony. Ook rassen als het Chileens paard en de Criollo vertonen op sommige punten verwantschap met de Camargue.

Gebruik[bewerken]

Camargue paarden worden gebruikt door de veehoeders van de Camargue, de gardian. Deze veedrijvers gebruiken een lange stok met een drietand om hun kudde (manade), bestaande uit zwarte runderen, bijeen te houden en op te drijven. De gardian gebruiken een speciaal soort zadel. Ieder jaar is er een paardenfeest in Les Saintes-Maries-de-la-Mer.

Course Camarguaise[bewerken]

In vele plaatsen, zoals Beauvoisin, Calvisson en Congénies, demonstreren de gardian hun vaardigheden met paarden en stieren (taureau) tijdens de abrivado. Voor de niet-bloedige stierenvechten van de Provence en andere gebieden in Zuid-Frankrijk, course Camarguaise, worden de stieren door de straten vanaf de weide naar de arena begeleid door een groep ruiters die in een gesloten formatie rijdend de dieren de weg wijst. Lopende jongelingen proberen de stieren tot uitbreken te bewegen en hun moed te bewijzen door de dieren aan hun staart te trekken of door er vlak achteraan te rennen. De terugtocht vanaf de arena naar de weide wordt bandido genoemd.

Fokken[bewerken]

Het ras werd pas sinds 1968 erkend. In 1976 stelde de Franse overheid een aantal regels op voor het fokken van de paarden om de raszuiverheid te behouden. In 1978 werd een officieel stamboek opricht.

In Engeland is er momenteel maar één boerderij waar met paarden van dit ras gefokt wordt. Deze boerderij is ook de thuisbasis van de 'British Camargue Horse Society', die het Camargue-ras in Engeland vertegenwoordigt.

Referenties[bewerken]

Afbeeldingen[bewerken]

Externe links[bewerken]