Campanile (geslacht)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Campanile
Status: Uitgestorven, als fossiel bekend
Fossiel voorkomen: Laat-Krijt tot recent
Campanile giganteum
Campanile giganteum
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dierenrijk)
Onderrijk: Metazoa
Stam: Mollusca (Weekdieren)
Klasse: Gastropoda (Slakken)
Orde: Sorbeoconcha
Familie: Campanilidae
Geslacht
Campanile
Fischer, 1884
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Campanile is een geslacht van mollusken dat fossiel bekend is vanaf het Laat-Krijt. De soort Campanile giganteum bewoonde de ondiepe warme kustwateren van Australië.

Beschrijving[bewerken]

Deze buikpotige heeft een reusachtige, spits toelopende, torenvormige horen met een vlakgesleten spits. De windingen aan de bovenzijde bevatten langs de bovenrand een uit spitse knobbels bestaande spiraalrichel, met daaronder fijnere richels. Op de laatste windingen vermindert de sculptuur tot een enkele rij opvallende, stompe knobbels. De kenmerkende grote, blazige mondopening is alleen aanwezig bij volwassen exemplaren. De columella (de centrale zuilstructuur in de gespiraliseerde schelp) vertoont twee, aan de mondrand minder scherpe plooien, die vooral duidelijk zichtbaar zijn bij een in de lengterichting gehalveerde schelp. De verkalkte buitenzijde vertoont rijen van kleine putjes. De lengte van de schelp bedraagt ongeveer 30 cm, soms wel tot 60 cm.

Leefwijze[bewerken]

Dit mariene geslacht bewoont uit de kust liggende, ondiepe wateren. Het leeft op zandbodems, waar het graast op wieren.

Bronnen, noten en/of referenties
  • Cyril Walker & David Ward (1993) - Fossielen: Sesam Natuur Handboeken, Bosch & Keuning, Baarn. ISBN 90-246-4924-2
  • Campanile in de Paleobiology Database