Canard (luchtvaart)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Canards voor de voorvleugels bij de XB-70 Valkyrie experimentele bommenwerper
Rutan Long-EZ met canards voor de cockpit
Pterodactylus, een ultralicht eendvliegtuig

Een canard (Frans voor eend) of eendvliegtuig is een type vliegtuig waarbij het stabilo vóór de vleugels zit in plaats van bij de staart, zoals bij andere vliegtuigen. De eerste modellen, zoals de Santos-Dumont 14-bis, leken op een vliegende eend, vandaar de naam.

Het stabilo aan zo'n vliegtuig wordt ook canard genoemd.

Voordelen[bewerken]

Het vliegtuig raakt niet overtrokken ("stall-proof"). Wanneer het vliegtuig overtrokken dreigt te raken, gaat de neus naar beneden en zorgen de canards er voor dat de hoofdvleugel niet overtrokken raakt.

Canards zijn soms minder kritisch voor de ligging van het zwaartepunt.

Canards hebben hoogteroeren, stabilisators of elevons. Door de elevons kan het vliegtuig makkelijker rollen.

Nadelen[bewerken]

De hoofdvleugel werkt minder efficiënt door de turbulentie van de canards.

Het is dikwijls moeilijk om welvingskleppen (flaps) op de hoofdvleugel aan te brengen. Bij het gebruik van welvingskleppen gaat de neus van het vliegtuig makkelijker naar beneden, waardoor het vliegtuig makkelijker kan gaan stampen.

Het Beechcraft Starship voorkomt dit probleem door een swing-wing canardoppervlak, dat naar voren zwaait voor het opvangen van het effect van de welvingskleppen. Veel canardontwerpen hebben echter geen welvingskleppen.

Bij een canard is de instelhoek van het stabilo met hetzelfde profiel als de hoofdvleugel groter dan de hoofdvleugel, waardoor de hoofdvleugel nooit de maximale lift krijgt. Hierdoor heeft een canardvliegtuig een hogere snelheid nodig voor het opstijgen en bij het landen dan een gewoon vliegtuig.

Vliegtuigen[bewerken]

Vliegtuigen met canards zijn: