Carl Orff

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Carl Orff (aquatint-ets)

Carl Orff (München, 10 juli 1895 – aldaar, 29 maart 1982) was een Duits componist, pedagoog en theaterman.

Vanaf zijn vijfde jaar studeerde Carl Orff piano en drum, cello en orgel. Op deze jonge leeftijd schreef hij ook zijn eerste compositie. Hij studeerde aan de Staatliche Akademie der Tonkunst in München om daarna als componist vooral te werken aan muziek voor piano en zang. Hiernaast was hij werkzaam als muziekpedagoog; in 1924 stichtte hij met Dorothee Günther, de Güntherschule. Hiervoor schiep hij het naar hem genoemde Orff-Schulwerk.

Voor de Olympische Spelen van Berlijn (1936) schreef hij "Kinderreigen", voor de Olympische Spelen van München (1972) schreef hij "Gruß der Jugend". Met Gunild Keetman publiceerde hij vijf bundels muziek uit "Musik für Kinder". Kinderen moesten zichzelf door muziek leren kennen. Zijn werk werd later ook in de Heilpedagogiek gebruikt.

Orff is vooral bekend door zijn compositie Carmina Burana uit 1937 die het eerste deel van een trilogie is. De twee andere delen zijn: "Catulli Carmina" en "Trionfo di Afrodite", samen heet de trilogie "Trionfi" ofwel triomf. Zijn werk De temporum fine comoedia (Het spel van het einde der tijden), voor groot gemengd koor, knapenkoor en orkest ging op 20 augustus 1973 tijdens de Salzburger Festspiele o.l.v. Herbert von Karajan in première.

In Nederland behoorde de Delftse musicus en muziekpedagoog Pierre van Hauwe tot de grootste promotors van het Orff-Schulwerk. Zijn muziekmethode "Spelen met Muziek" combineert de uitgangspunten van het Orff-Schulwerk met de muziekmethode van de Hongaar Zoltán Kodály.

Externe link[bewerken]