Carlo Collodi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Carlo Collodi

Collodi (pseudoniem van Carlo Lorenzini, Florence 24 november 1826 – Florence 26 oktober 1890) was een Italiaans journalist en schrijver. Hij ontleende zijn schrijversnaam aan het dorp Collodi, nabij Lucca, waar zijn moeder was geboren.

Hoewel hij verschillende werken op zijn naam heeft staan, is hij vooral bekend gebleven als schrijver van Pinokkio (Pinocchio).

Politiek bevlogen als hij was, stichtte hij in 1848 een satirisch blad (Il Lampione), dat in 1849 door de groothertog van Toscane werd verboden, maar in 1860 weer op de markt verscheen.

Lorenzini maakte in 1856 naam met Un romanzo in vapore. Da Firenze a Livorno. Guida storico-umoristica (1856) over de nieuwe spoorweg tussen beide plaatsen en hield zich ook volop bezig met verschillende politieke nieuwsbladen zoals Il Fanfulla. Tegelijkertijd had hij zitting in de censuurcommissie voor het theater. In deze periode schreef hij satirische en humoristische sketches en verhalenbundels, zoals Macchiette (1880), Occhi e nasi (1881) en Storie allegre (1887).

In 1875 vertaalde hij de sprookjes van Charles Perrault en begon hij kinderboeken te schrijven. Hij had daarbij een voorkeur voor deugnieten, waarmee hij sterk afweek van de gebruikelijke brave kinderlectuur uit die tijd. Kinderen waren gefascineerd door de wonderlijke avonturen, maar door de satirische en allegorische elementen in zijn werken spraken zij ook volwassenen aan.

In 1880 begon hij aan 'Storia di un burattino' ("Het verhaal van een marionet"), dat in wekelijkse afleveringen werd gepubliceerd in het kinderblad Il Giornale dei Bambini en dit werd het verhaal van Pinokkio.