Carolijn Visser
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Carolijn Visser (Leiden, 5 september 1956) is een Nederlands schrijver van reisverhalen. Ze reist vooral door landen als China en Tibet.
Carolijn Visser reist al jarenlang over de wereld; haar belangstelling gaat uit naar communistische en postcommunistische samenlevingen als Vietnam, Nicaragua, Estland, China en Tibet. Ze schrijft over mensen die zich onder moeilijke omstandigheden staande weten te houden.
[bewerken] Bibliografie
- 1982 - Grijs China (reisverhaal)
- 1984 - Alle dagen vrij Jeugd in de jaren ’70 – ’80 (non-fictie)
- 1986 - Aan het einde van de regenboog (reisverhalen)
- 1988 - Herinneringen aan ons Indië (non-fictie, in 2001 heruitgegeven als En nog steeds hebben wij twee vaderlanden)
- 1989 - Verre reizen (reisverhalen)
- 1990 - Aardrijkskunde maakt wegwijs in de wereld (1990)
- 1990 - Buigend bamboe (reisverhaal)
- 1991 - De koude heuvels van Mongolië (reisverhaal)
- 1993 - Hoge bomen in Hanoi (reisverhaal)
- 1994 - Brandend zout (reisverhalen)
- 1996 - Ver van hier (reisverhalen)
- 1996 - Het goud van Bonanza (reisverhalen)
- 1997 - De kapers van Miskitia (reisverhalen)
- 1998 - In het land van een ander
- 2000 - Uit het moeras (reisverhaal)
- 2003 – De hele wereld (reisverhalen)
- 2003 - Tibetaanse perziken (reisverhaal)
- 2004 - Vroeger was de toekomst beter (reportages en verhalen)
- 2005 - Een tuin in de tropen (novelle)
- 2006 - Miss Concordia (Negen vrouwen in den vreemde)
- 2008 - Shanghai Skyline (terug naar China)
