Caroline de Westenholz

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Caroline Anne Freiin de Westenholz (Londen, 1954) is kunsthistorica en publiciste, en vooral bekend in Nederland als oprichter van het Louis Couperus Museum.

Biografie[bewerken]

Dr. Caroline de Westenholz[1] werd in 1954 te Londen geboren als lid van de familie Von Westenholz en als dochter van Albert Friedrich Paul Freiherr (Nederlands: baron) von Westenholz (1921-2011)[2] en Elisabeth Henriette van Hasselt (1927-2014), lid van de familie Van Hasselt en ze is daardoor een kleindochter van mr. Barthold Theodoor Willem van Hasselt (1896-1960), president-directeur van Shell.[3] Haar moeder hertrouwde in 1960 met de voordrachtskunstenaar Albert Vogel jr. (1924-1982) en werd daarmee zijn 4e echtgenote.[4] Hierdoor werd zij de stiefdochter van Albert Vogel die vanaf 1964 een kunstgalerie Orez, vanaf 1971: Ornis, aan de Javastraat 17 in Den Haag had; Vogel heeft het pand in 1972 gekocht.

Ze studeerde kunstgeschiedenis in Leiden en op 27 september 2002 promoveerde zij aan de Universiteit van Amsterdam op een proefschrift over haar ‘stiefgrootvader’ Albert Vogel sr. (1874-1933). Deze Albert Vogel sr. en zijn zoon (jr.) hebben ook bijgedragen door hun voordrachtskunst aan het verspreiden van het werk van de schrijver Louis Couperus (1863-1923). De laatste heeft een biografie over hem gepubliceerd.

Caroline de Westenholz werd onder meer bekend als oprichter en initiatiefnemer van het Louis Couperus Museum, gevestigd in de voormalige galerie van haar stiefvader die zij zelf na zijn dood in 1982 voortzette. Het museum richtte zij op in 1996 en sindsdien zijn er tientallen tentoonstellingen georganiseerd, vele door haar zelf of op haar initiatief; zij is sinds de oprichting voorzitter van de museumstichting.

Ondertussen was zij in 1985 vertrokken naar haar geboortestad om er de eerste Europese medewerker te worden van MTV Europe. Ze werkte in die stad ook mee aan verschillende tentoonstellingen over Nederlandse kunst, onder andere in het kader van het William & Mary-jaar. In 1992 vestigde ze zich in Monaco als freelance kunsthistorica en publiciste. Enkele jaren geleden vestigde zij zich opnieuw in haar geboortestad.

Erkenning[bewerken]

Op 14 mei 2013 kende het Prins Bernhard Cultuurfonds aan De Westenholz een Zilveren Anjer toe "voor haar inzet ten behoeve van de oprichting en instandhouding van het Louis Couperus Museum in Den Haag"; de onderscheiding werd op 18 juni 2013 opgespeld door prinses Beatrix in het Paleis op de Dam. Op 7 februari 2014 ontving zij bovendien de Victorine Heftingprijs.

Bibliografie[bewerken]

  • Caroline de Westenholz, Een witte stad van weelde. Louis Couperus en Nice (1900-1910). Den Haag, 1996
  • John Sillevis en Caroline de Westenholz, Louis Couperus Museum 1996-2001. Een uitgave van het Louis Couperus Museum ter gelegenheid van het vijfjarig bestaan op 10 juni 2001. Den Haag, 2001
  • Caroline Anne de Westenholz, Albert Vogel, voordrachtskunstenaar (1874-1933). Een onderzoek naar retorica en voordrachtskunst in het eerste kwart van de twintigste eeuw. [S.l.], 2002 (proefschrift)

Externe link[bewerken]

Portal.svg Portaal Louis Couperus
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Informatie is ontleend aan haar eigen website (zie externe link) en haar dissertatie; een uitvoerige bibliografie staat op haar website.
  2. Genealogie von Westenholz in: Genealogisches Handbuch des Adels 110 (1996), p. 450-454.
  3. Genealogie Van Hasselt in: Nederland's Patriciaat 31 (1945), p. 79-147.
  4. Genealogie (Anthing) Vogel in: Nederland’s Patriciaat 62 (1976), p. 391-400.