Carrie (roman)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Carrie
Auteur(s) Stephen King
Vertaler Ingrid Nijkerk
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Taal Engels
Genre Horror
Uitgever Doubleday
Uitgegeven 5 april 1974
Medium Print (hardcover) (later ook als paperback)
Pagina's 253
Grootte 24x215x139 mm
Gewicht 381 g
ISBN-code 978-0-385-08695-0
Verfilming Carrie (1976)
Carrie (2002)
Carrie (2013)
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Carrie is het eerste gepubliceerde boek van de Amerikaanse schrijver Stephen King uit 1974, nadat hij eerder enkel ingestuurde korte verhalen uitgegeven had gekregen. Dit boek betekende zijn doorbraak. Het verhaal is driemaal verfilmd.

Het verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Carrie White is een onzeker meisje. Ze moet de dubbele last verdragen van de pesterijen van haar klasgenoten en de onderdrukking van haar door het geloof bezeten moeder Margareth. Haar vader Ralph leeft niet meer. De ergste pester is haar klasgenote Chris Hargensen, een rijk, populair en verwend meisje. Na haar eerste menstruatie begint Carrie te beseffen dat ze telekinetische en telepathische krachten bezit. Carries moeder ziet dit als een teken van God dat ze een zondig meisje is. In realiteit bezit een vrouw in iedere derde generatie van haar familie deze krachten. Carries oma had ze ook.

In de meisjesdouche na een gymles wordt Carrie voor het eerst ongesteld. Ze is doodsbang, want haar christenfundamentalistische moeder heeft nooit met één letter over het bestaan van ongesteldheid gesproken. Haar klasgenotes, aangevoerd door Chris, bekogelen haar jouwend met tampons en maandverband, tot Carries gymlerares haar ontzet. Carries moeder toont geen enkel medelijden met Carrie, maar sluit haar thuis op in de kast om daar voor vergeving te bidden. Dit is immers iets seksueels en seks is een zonde, dus Carrie is zondig geweest.

De schoolleiding laat Chris nablijven en sluit haar uit van het schoolbal. Haar vader is advocaat en probeert de directie te bewegen zijn dochter toch toe te laten, maar het hoofd laat zich niet intimideren en houdt voet bij stuk.

Sue Snell is een populair meisje dat mee heeft gedaan tijdens incident in de doucheruimte, maar heeft daar spijt van. Haar vriendje Tommy is de populairste jongen van de school. Ze vraagt hem om Carrie mee te vragen naar het bal. Hij stemt toe en na veel aarzeling gaat Carrie in op zijn uitnodiging. Haar moeder tracht dit te voorkomen maar Carrie wil nu eindelijk eens proberen een normaal leven leiden.

Chris bedenkt een wraakplan voor haar verbanning van het feest, waarvoor ze haar vriendje Billy inzet. Billy is niet onbekend met criminele praktijken en laat zich door Chris om haar vinger winden. Zij en Billy hangen voor het bal twee emmers varkensbloed op boven het erepodium. Als Carrie en Tommy tot koningin en koning van het bal worden verkozen (Chris voorziet dat dit zeker zal gebeuren omdat ze genoeg vrienden heeft die ze voor Carrie kan laten stemmen), laten ze de emmers vallen zodat Tommy en Carrie doordrenkt worden met bloed. Tommy wordt door één van de nog voor een kwart volle ijzeren emmer op zijn hoofd geraakt en is op slag dood. De klasgenoten die niet weten dat Tommy dood is schieten in de lach. Carrie meent dat dit het bewijs is van waarvoor ze bang was: dat ze in de val gelokt en slachtoffer van de zoveelste streek is om haar te vernederen. Ze loopt weg, maar besluit dan haar krachten in te zetten om wraak te nemen.

Carrie sluit alle deuren telekinetisch af en zet de sproeiers van het systeem voor brandbeveiliging aan om het haar en de kleren van de klas te bederven. Hierdoor sluiten de aanwezige elektrische apparaten kort. Twee leerlingen worden geëlektrocuteerd. Carrie slaat door en besluit iedereen te vermoorden. Ze veroorzaakt een brand waarin de meeste leerlingen omkomen doordat ze de deuren van het gebouw gesloten houdt. Meer dan 440 leerlingen sterven die avond. Daarna gaat ze naar huis.

Carries moeder gelooft dat Carrie bezeten is door de duivel en steekt haar met een mes in haar schouder. Ze verwondt haar dodelijk. Carrie zet haar moeders hart telekinetisch stil. Terwijl ze wegvlucht van thuis proberen Chris en Billy haar te overrijden, maar ze laat de twee verongelukken door ze met hun auto tegen een gebouw aan te laten rijden.

Carrie is stervende en krijgt telepathisch contact met Sue Snell, die zich aangetrokken voelde door de plaats waar Carrie naartoe is gevlucht. Sue overtuigt Carrie ervan dat Tommy en zij haar niet moedwillig in een de val gelokt hebben en nodigt haar uit in haar hoofd te kijken om zich hiervan te overtuigen. Carrie doet dit en ontdekt dat Sue de waarheid spreekt. Dan sterft ze in de armen van Sue.

Verhaalstructuur[bewerken]

Wanneer het boek begint, heeft de ramp rond Carrie zich al voltrokken. Het verhaal wordt stukje bij beetje aan de lezer onthuld door middel van getuigenverklaringen die deel uitmaken van het politieonderzoek naar het geval Carrie White, door middel van 'geciteerde' delen uit fictieve boeken over de ramp en telepathie en door de ogen van Sue Snell die aan het gebeurde terugdenkt.

Bewerkingen[bewerken]

  • Carrie werd in 1976 verfilmd door Brian De Palma onder de naam Carrie. Sissy Spacek vertolkt de hoofdrol in deze film. De film kreeg in 1999 een vervolg getiteld The Rage: Carrie 2.
  • Regisseur David Carson maakte in 2002 een wat langere remake hiervan voor televisie, eveneens getiteld Carrie. In deze verfilming overleeft Carrie het verhaal daar er plannen waren voor een televisieserie rondom het personage, maar deze kwam niet van de grond.
  • In 2011 kochten MGM en Screen Gems de filmrechten op het boek met het plan een nieuwe verfilming te maken. Deze nieuwe film kwam uit in november 2013.