Catering

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Catering van een Boeing 737-800 van Air Berlin in Hamburg

Catering is een term uit de Engelse taal die wordt gebruikt voor de activiteit van het verzorgen van eten en drinken voor bedrijven (in bedrijfsrestaurants) of evenementen. Veelal wordt het eten door hierin gespecialiseerde bedrijven ("cateraars") bereid in grootkeukens, al dan niet op een centrale locatie.

Contractcatering[bewerken]

Contractcatering betreft het bekomen van een licentie voor de uitbating van een lokaal/venue (een lokaal uitbating is kleinschalig, zoals een cafetaria, een venue is grootschalig zoals vb. Vorst Nationaal te België). In België bestaat hiervoor de vereniging A.B.E.C, Association of Belgian Event Caterers. ( www.abec.be). In Nederland bestaan een paar grote landelijk opererende bedrijven die op contractbasis catering verzorgen. In 2003 werkten er 20.000 mensen in deze sector die toen een €1,4 miljard groot was. In 2010 was de sector licht gedaald tot €1,09 miljard.[1]

Er zijn verschillende vormen te onderscheiden. De meeste bedrijven zijn actief in verschillende categorieën. (tussen haakjes het deel van de markt in 2003)

  • Bedrijfscatering (78%).
  • Institutionele catering (bijvoorbeeld ziekenhuizen en gevangenissen. Kenmerkend is dat alle drie dagelijkse maaltijden door de cateraar worden verzorgd) (9%), speciale aandacht wordt hier besteed aan infecties en allergieën van de patiënt.
  • Schoolcatering (4%)
  • Inflight catering (catering aan boord van vliegtuigen) (9%), onderworpen aan specifieke regelgeving.

De contractcatering profiteert van het feit dat veel bedrijven zich zo veel mogelijk beperken tot hun kernactiviteiten, waarbij activiteiten die niet direct met de hoofdzaak te maken hebben worden afgestoten. De gedachte hierachter is dat gespecialiseerde bedrijven dit goedkoper of efficiënter kunnen, door grootschalige inkoop of het centraal bereiden van warme maaltijden. Volgens sommigen kan dit soms ten koste gaan van smaak, algemene dienstverlening of andere kwaliteitscriteria. Alhoewel de tendens zich voortzet om meer en meer inspraak te dulden van de klant teneinde een tevredenheid te verzekeren van de klant. Men mag niet veralgemenen dat er nergens rekening wordt gehouden met de wensen van de onderneming. De wetgeving wordt ook alsmaar strenger en een sociale tendens van vetvrij of lichter eten zet zich voort. De leveranciers van deze maaltijden spelen daar goed op in door een luisterend oor te bieden aan de klant en gebruikmakend van hun kennis en onderzoek trachten ze nieuwe formules aan te bieden.-

Contractvormen in de catering[bewerken]

  • Het open-boeksysteem

Bij dit systeem wordt eerst een uitgebreide begroting gemaakt. Het gat in de begroting wordt door de opdrachtgever gedicht. Dit gat kan groter en kleiner worden. Groter bijvoorbeeld bij een onverwachte groei van het aantal mensen dat komt lunchen, kleiner wanneer het restaurant minder frequent wordt bezocht of wanneer er meer luxe producten worden verkocht. De rekening voor de opdrachtgever varieert.

  • Aanneemsom

Hierbij wordt dezelfde begroting gemaakt. De cateraar neemt daarbij het risico van het eventueel uitlopen van de kosten wanneer het bezoekersaantal groter is dan gepland of heeft kans op extra winst wanneer het bezoekersaantal kleiner uitvalt. Meestal wordt er wel een bandbreedte (aantal bezoekers) aangegeven waarbij het contract wordt aangepast.

  • Resultaat contract

Een vorm van bonus-malussysteem, waarbij de meevallers door de cateraar en de opdrachtgever worden gedeeld. Hier zijn incentives ingebouwd.

  • De commerciële catering

Voor een gegeven locatie wordt aangegeven hoeveel mensen er komen eten. De opdrachtgever krijgt huur voor de locatie en kan eisen stellen aan assortiment en prijs. Het geheel is dus voor risico van de cateraar, die als het ware zelfstandig een restaurant in het bedrijf heeft.

Op deze contractvormen zijn natuurlijk varianten mogelijk of kunnen ze worden gecombineerd.

Partycatering[bewerken]

Er bestaat ook het zogenaamde Party- en evenementencatering, op eigen of willekeurige locaties. Daarnaast zijn de institutionele cateraars en verschillende horecabedrijven op deze markt actief. De grootte van de markt is 340 miljoen euro [2]. De volgende categorieën zijn te onderscheiden (uiteraard kunnen ze elkaar overlappen):

  • Publiekscatering (festivals, voetbalstadions)
  • VIP-catering (skyboxen in stadions of bij sportevenementen, staatsbanketten)
  • Catering op eigen locaties (zoals kastelen of dinershows)
  • Catering op willekeurige locaties (vrijwel alle locaties zijn om te bouwen tot een feestruimte of restaurant)

Met name door de catering op willekeurige locaties is dit een bedrijfstak waar logistiek een zeer belangrijke rol speelt. Dit brengt een grote overhead (magazijnen, centrale keukens, transportkosten) met zich mee, waardoor veel opdrachtgevers geneigd zijn te kiezen voor thuisrestaurants, kookstudio’s, traiteurs, slagers en visboeren. [3]. Dan verzorgt de cateraar het eten (en eventueel de drank) maar moet de gastheer toch zelf nog veel doen. Een toenemende trend is het feit dat de partycateraar zich als evenementbrede organisator opwerpt.

Overige soorten catering[bewerken]

Er zijn ook niches in de cateringmarkt die niet geheel in bovenstaande categorieën vallen.

  • Cast-, crew- en artiestencatering, algemener omschreven als "Backstage catering", d.w.z. het niet zichtbare gedeelte voor de bezoeker.
    Het voorzien van eten en drinken aan de medewerkers van een concert, filmopnames of evenement al dan niet aan de hand van een rider waarin de diëten, eisen en wensen zijn opgenomen.
  • Actiecatering waarbij de cateraar een specifieke commerciële of charitatieve actie ondersteunt.

Referenties[bewerken]

  1. Omzet contractcatering in 2010 met 5,4% gedaald
  2. Misset Catering september 2006, geciteerd op Schmeinck, H. (2006) "Partycatering: 340 miljoen euro"
  3. High Profile Events week 47, 2006, geciteerd op Schmeinck, H. (2006) "Geen bestaansrecht partycatering"

Externe link[bewerken]