Catharina Volpicelli

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Catharina Volpicelli (Napels, 21 januari 1839 - aldaar, 28 december 1894) was een Italiaanse religieuze. Nadat zij de Z. Ludovico de Casorio had ontmoet werd zij lid van de derde orde der franciscanessen. De Caserio raadde haar aan om haar contacten aan te wenden om Christus te dienen als visser van zielen. Toen zij 20 jaar was, trad zij in bij de congregatie van de Voortdurende Aanbidding van het Heilig Sacrament, maar zij diende spoedig de congregatie te verlaten wegens haar zwakke gezondheid. Zij bleef niettemin diep toegewijd aan de eucharistie en bleef uren gekluisterd aan het tabernakel. Op aanraden van haar biechtvader ontdekte Catharina in het Franse apostolaat van het Heilig Hart, bekend onder de naam van het Apostolaat van het Gebed, wat zij nodig had voor haar spiritueel leven. Zij stichtte vervolgens in 1874 de congregatie der Dienaressen van het Heilig Hart. Volpicelli werd door paus Johannes Paulus II in 2001 zalig verklaard. Haar gedenkdag is op 28 december.