Causerie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een causerie (uit het Frans: praatje, gekeuvel) is een manier om op luchtige wijze een onderwerp te bespreken. De spreker tracht doorgaans met enige humor en voorbeelden een onderwerp zodanig te presenteren, als lezing, voordracht of babbeltje, dat de luisteraars geboeid blijven en inhoudelijk alles meekrijgen. Bij een normale presentatie of voordracht is het verpozende of amuserende element doorgaans minder van belang.

Causerieën waren vooral populair in de tijd dat de radio grote bloei doormaakte en de televisie nog niet zo populair was. Dit medium leende zich bij uitstek voor causerieën, vanwege het auditieve karakter. Sommige causerieën werden wekelijks verzorgd, zoals G.B.J. Hiltermanns "De toestand in de wereld"'.

Ook komen causerieën voor in literaire geschreven vorm zoals essays of korte artikelen in tijdschriften.

Een voorbeeld hiervan zijn de Causerieën van Multatuli, die in de jaren 1869 en 1870 verschenen in het nieuws- en advertentieblad "De Locomotief" van Samarang. Een voorbeeld van iemand voor Christus die ook causerieën schreef is Horatius.

Zie ook[bewerken]