Centraal Comité van de Communistische Partij van China

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Centraal Comité van de Communistische partij van China (Chinees:中国共产党中央委员会; pinyin: Zhōngguó Gòngchǎndǎng Zhōngyāng Wěiyuánhuì), voor 1927 ook wel bekend als het Centraal Uitvoerend Comité (中央执行委员会; Zhongyang Zhixing Weiyuanhui) is de hoogste autoriteit binnen de Communistische Partij van China en wordt verkozen door het Nationaal Partijcongres. Het Centraal Comité heeft zo'n 300 leden en benoemt officieel de leden van het Politbureau.

Geschiedenis[bewerken]

Twaalf vertegenwoordigers met stemrecht werden tijdens het eerste Nationale Partijcongres in 1921 benoemd uit de 53 deelnemers, en tijdens het tweede congres vertegenwoordigden twaalf vertegenwoordigers 195 partijleden. In 1923 werden 420 leden vertegenwoordigd door 30 vertegenwoordigers, en bij het vierde congres in 1925 werden 20 vertegenwoordigers gekozen om de 994 leden te vertegenwoordigen. Daarna zette de daadwerkelijke ledengroei in. Ten tijde van het vijfde congres, in april-mei 1927, toen de Kuomintang communisten vermoordde, waren er 57.967 leden en 80 vertegenwoordigers in het Comité.

Tijdens het zesde congres in 1928 werd de structuur gewijzigd naar de huidige, waarbij sprake was van 'volledige' en 'alternatieve' vertegenwoordigers, respectievelijk 84 en 34. Lidmaatschap werd op 40.000 geschat. In 1945 waren er 1,21 miljoen partijleden en 547 vertegenwoordigers en 208 alternatieve vertegenwoordigers.

Na de bevrijding werd de deelname aan het Nationale Partijcongres steeds minder representatief. Iedere vertegenwoordiger (1026+107 alternatief) vertegenwoordigde zo'n 9500 leden (10,7 miljoen totaal) op het achtste congres in 1956. Het aantal deelnemers werd de daaropvolgende congressen beperkt gehouden, ondanks de groeiende ledenaantallen (meer dan 60 miljoen leden in 2000).[1]

Functie en Structuur[bewerken]

Hoewel het Centraal Comité geen autoriteit uitoefent als lichaam zoals een wetgevend lichaam dat doet, is het een belangrijk orgaan in die zin dat het de belangrijkste figuren van de partij, overheid en leger bevat. In tegenstelling tot de partijcongressen, welke altijd ceremonieel zijn, kunnen algemene vergaderingen van het Centraal Comité soms arena's zijn waarin daadwerkelijke debatten worden gevoerd en beslissingen over de partijpolitiek worden genomen. Een voorbeeld hiervan was de derde plenaire sessie van het elfde Centraal Comité in 1978, waarin China formeel een traject van economische hervorming inzette. Het Centraal Comité is groter en ideologisch diverser dan het politbureau.

Voetnoten en bronnen[bewerken]

  1. Perscentrum van het 17e Nationale Congres

Externe links[bewerken]