Centraal Comité van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Politiek in de Sovjet-Unie
Unie van Socialistische
Sovjetrepublieken
State Coat of Arms of the USSR (1958-1991 version) transparent background.png
Dit artikel maakt deel uit van de serie:
Politiek in de
voormalige Sovjet-Unie


Portaal  Portaalicoon  Politiek

Het Centraal Comité, in Rusland afgekort als ЦК, "Tseka", was de hoogste belichaming van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie (CPSU). De volledige naam luidde: Центра́льный Комите́т Коммунисти́ческой Па́ртии Сове́тского Сою́за = ЦК КПСС; Tsentralny Komitet Kommoenistitsjeskoj Partii Sovetskogo Sojoeza = TsK KPSS, ofwel het Centraal Comité van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie.

Volgens de regels van de Partij, controleerde het Centraal Comité over alle acties van de Partij en van de overheid tussen elk partijcongres. Het Politbureau werd verkozen om de activiteiten te rapporteren aan het Centraal Comité. Leden van het Comité werden om de vijf jaar uitgekozen door het partijcongres.

De macht van het Centraal Comité was tijdens het grote deel van zijn bestaan gelimiteerd door zijn onregelmatige en weinige bijeenkomsten en het grote ledenaantal. De echte macht lag overigens bij het Politbureau. Het Comité functioneerde als een vereniging die stempels drukte om iets officieel te maken en gaf enkel signalen van voorstellen af aan de beslissingen van het Politbureau. Het Comité trof elkaar twee keer per jaar, gedurende 1 of 2 dagen. Overige veranderingssessies werden gehouden tijdens grote gebeurtenissen zoals een nieuw langtermijn plan of de verkiezing van een nieuwe secretaris-generaal. De verkiezingen waren ook een compleet misverstand: het lidmaatschap werd vooraf bepaald door de leiders.

Van 1917 tot en met 1934 functioneerde het Centraal Comité als een parlement. Maar de oppositie die zo nu en dan tegen Stalin werd gevormd, leidde tot een zuivering van de belichaming tussen het 17e en 18e partijcongres (1934-1939). Tot aan Stalins dood, was zijn rol daarom minimaal. Na Stalins dood kwam er een periode van collectief leiderschap, die het Comité nieuw leven inblies voordat het weer zijn meegaande positie innam. Toch speelde het Comité een cruciale rol in de carrière van Nikita Chroesjtsjov. In 1957 speelde het Comité deze vitale rol toen het een beslissing van het Politbureau om liet slaan om Chroesjtsjov als partijleider weg te krijgen. Chroesjtsjov riep, met de assistentie van maarschalk Zjoekov, de steun van het Centraal Comité bij elkaar tegen wat hij de Anti-Partij Groepering noemde. Zeven jaar later, op 14 oktober 1964, zorgde het Comité ervoor dat Chroesjtsjov werd afgezet. Het Centraal Comité nam in maart 1985 ook een bijzonder belangrijk besluit toen het de reformist Michail Gorbatsjov als nieuwe secretaris-generaal van de CPSU, met de marge van slechts 1 stem, tegenover koploper Viktor Grisjin, verkoos.

Na een mislukte actie in augustus, 1991, verdween het Centraal Comité, net als de Communistische Partij.

Centraal Comité in 1917[bewerken]

Afbeelding persoon Politbureau (1917)[1] doodsoorzaak
Alexejrykov.jpg Aleksej Rykov geëxecuteerd in 1938
Nikolai Buharin.gif Nikolaj Boecharin geëxecuteerd in 1938
Sverdlov.jpg Jakov Sverdlov Spaanse griep in 1919
Joseph Stalin, 1918, Tsaritsyn front.jpg Jozef Stalin X beroerte[2] in 1953
Zinovieff 2.jpg Grigori Zinovjev X geëxecuteerd in 1936
Моисей Урицкий.jpg Moisei Uritski omgekomen tijdens de Russische Burgeroorlog in 1918
Leon trotsky.jpg Leon Trotski X vermoord[3] in 1940
1918 Lev Kamenev.jpg Lev Kamenev X geëxecuteerd in 1936
Bundesarchiv Bild 183-71043-0003, Wladimir Iljitsch Lenin.jpg Vladimir Lenin X beroerte in 1924
AlexandraKollontai.jpg Alexandra Kollontai hartaanval (onder natuurlijke omstandigheden) in 1952
Smilga.jpg Ivar Smilga geëxecuteerd in 1938
Joffe.jpg Adolf Joffe zelfmoord[4] in 1927
Victor Nogin overleden onder natuurlijke omstandigheden in 1926
Bubnov.jpg Andrej Boebnov X overleden in de gevangenis in 1940
RIAN archive 6464 Dzerzhinsky.jpg Feliks Edmoendovitsj Dzerzjinski hartaanval (onder natuurlijke omstandigheden) in 1926
Matvei Moeranov overleden onder natuurlijke omstandigheden
Lomov.jpg Georgi Lomov geëxecuteerd in 1938
Shaumyan.jpg Stepan Sjahoemjan omgekomen tijdens de Commune van Bakoe in 1918
Berzin-jan.jpg Jan Berzin gewurgd in 1935
Milyutin vp.jpg Vladimir Miljoetin geëxecuteerd in 1937
Fyodor Sergeyev.JPG Sergejevitsj Artem treinongeval in 1921
Stasova2.jpg Elena Stasova overleden onder natuurlijke omstandigheden in 1966
Krestinsky7.jpg Nikolaj Krestinski geëxecuteerd in 1938
Prokopius Dzjaparidze omgekomen tijdens de Russische Burgeroorlog in 1918
Sokolnikov.jpg Grigori Sokolnikov X overleden in de gevangenis in 1939
State Coat of Arms of the USSR (1958-1991 version) transparent background.png Aleksej Kiselev geëxecuteerd in 1937

Zie ook[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. Centraal Comité-leden die tevens lid waren van het Politbureau zijn gemarkeerd met een "X"
  2. Officiële doodsoorzaak, vergiftiging niet uitgesloten, zie: Jozef Stalin#Overlijden
  3. Zie: Trotski, Ramón Mercader
  4. Leed aan ernstige depressies