Centullus II van Bigorre

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Centullus II van Bigorre
-1129
Graaf van Bigorre
Periode 1113-1129
Voorganger Bernard III
Opvolger Beatrix II
Vader Centullus V van Béarn
Moeder Beatrix I van Bigorre

Centullus II van Bigorre (-1129) was een zoon van Centullus V van Béarn en van Beatrix I van Bigorre. Samen met zijn halfbroer Gaston IV van Béarn, nam hij deel aan de Eerste Kruistocht in 1097. Zij namen deel aan het beleg van Jeruzalem (1099) en aan de slag bij Ascalon. Hij volgt zijn broer Bernard III in 1113 op als graaf van Bigorre en dient zijn vazal Sancha Garcia van Aure te onderwerpen, nadat die geweigerd had de eed van trouw af te leggen. Sancha Garcia zal nog geregeld in opstand komen en wordt daarbij gesteund door graaf Bernard I van Comminges, de vijand van Centullus II.

In 1114 begeleidt hij Gaston IV van Béarn naar Spanje om er tegen de Moren te vechten in de Reconquista. El Cid was kort daarvoor gestorven en de stad Valencia was opnieuw ingenomen. Verschillende Occitaanse heren hadden zich verenigd onder de vlag van Alfons I van Aragon en belegerden Saragossa. De Almoraviden trachtten dit beleg te beëindigen, maar de inname van de stad in december 1118 niet beletten.

Gaston IV werd benoemd tot gouverneur van Saragossa en Centullus II verkreeg een aantal voorrechten op de stad, maar in tegenstelling tot Gaston IV, diende Centullus de eed van trouw te betuigen aan Aragon voor Bigorre.

De enige bekende echtgenoote van Centullus II is Stephania, dochter van Raymond Berengar II van Barcelona, waarmede hij in 1128 gehuwd was. De naam van zijn eerste echtgenote is onbekend, maar zij was de moeder van:

Zijn weduwe, Stepania van Barcelona, huwde in 1130 met Raymond Arnaud II, burggraaf van Dax.