Ceratopidae

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Skelet van Triceratops

De Ceratopidae of (taalkundig onjuist) Ceratopsidae zijn een groep ornithischische dinosauriërs.

Een familie Ceratopsidae werd voor het eerst benoemd — en fout gespeld — door Othniel Charles Marsh in 1888.

De eerste definitie als klade was in 1998 door Paul Sereno: de groep omvattende de laatste gemeenschappelijke voorouder van Pachyrhinosaurus en Triceratops en al zijn afstammelingen. Peter Dodson gaf in 2004 een afwijkende definitie: de groep omvattende de laatste gemeenschappelijke voorouder van Centrosaurus en Triceratops en al zijn afstammelingen. Sereno sloot zich in 2005 bij de keuze voor Centrosaurus apertus aan. Beide definities voldoen niet aan de regels van het voorlopige ontwerp van de PhyloCode die voorschrijven dat de naam gebaseerd is op een verankerende soort en zijzelf of de naam zal in de toekomst denkelijk worden aangepast. De Ceratopidae behoren hoogstvermoedelijk tot de Coronosauria en zijn strikt onderverdeeld in de Centrosaurinae en de Chasmosaurinae.

Ze leefden tijdens het Late Krijt in het huidige Noord-Amerika en waren typisch grote herbivore vormen met een hoorn op de neus en wenkbrauwhoorns. Daarnaast hadden ze een enorm nekschild, vaak met stekels aan de rand. De functie van deze aanpassingen is omstreden. Traditioneel worden ze verklaard als verdedigingsmechanismen tegen de reusachtige tyrannosauride theropoden die hun leefgenoten waren. Een andere verklaring ziet ze als een gevolg van seksuele selectie. De Ceratopiden hadden een grote hoornsnavel en een steeds aangroeiende aaneengesloten batterij tanden die een altijd scherpe snijrand vormde. De bekendste soort is de bovengenoemde triceratops.