Cesaropapie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een cesaropapie (van Latijns caesar "caesar, titel voor "keizer" en papa "paus) is een staatsvorm waarbij de wereldlijke/tijdelijke leider ook de geestelijke leider is en de wereldlijke macht ingrijpt in de geestelijke rechten van de Kerk.

Icoon met Constantijn de Grote (centrum) en met bisschoppen van het Eerste Concilie van Nicea met de tekst van de Geloofsbelijdenis van Nicea

Voorbeelden van een cesaropapie:

Een cesaropapie is min of meer het tegengestelde van een theocratie, waarin een godheid, een plaatsvervanger van een godheid of één of meer geestelijken de wereldlijke macht hebben.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. De meeste moderne historici erkennen nu echter dat de juridische Byzantijnse teksten spreken van onderlinge afhankelijkheid van de keizerlijke en kerkelijke structuren in plaats van over een eenzijdige afhankelijkheid van de laatste.