Pétrus (wijn)
Pétrus wordt algemeen aangezien als de beste wijn uit de Pomerol, Libournes, Bordeaux. Pétrus is geen grand cru, laat staan premier cru, want Pomerol heeft (in tegenstelling tot de nabijgelegen gebieden) geen officiële classificatie.
Het is een gedistingeerde, sterke wijn, geurig en subtiel, met een kenmerkend truffelparfum. Hoewel de meningen hierover verschillen, worden jonge wijnen (jonger dan 20 jaar) vaak pas uitgeschonken na twee of zelfs drie uur na het decanteren, oudere wijnen uit krachtige jaren vaak één uur na het decanteren. Zeer oude wijnen (ouder dan 30 jaar) of wat oudere wijnen uit minder krachtige jaren kunnen het best direct uit de fles gedronken worden; indien er veel bezinksel in de fles aanwezig is, is decanteren aanbevolen, maar dient de wijn direct daarna gedronken te worden.
De wijngaard is, in tegenstelling tot de roem van zijn product, klein. Hij is slechts 11,5 hectare groot. Daarvan worden 11 hectare ingenomen door merlot-druiven, een halve hectare is cabernet franc. De jaarlijkse productie, afkomstig van relatief oude stokken, bedraagt slechts 350 hectoliter. De oogst gebeurt vrij vroeg op het jaar, en er wordt gegist met een zeker percentage aan gesteelde druiven, hetgeen voor een deel de robuustheid van de wijn verklaart. Er wordt bijzonder streng op kwaliteit gelet, en het alcoholgehalte is niet zelden meer dan 14°.
Door de hoge kwaliteit, in combinatie met de zéér kleine productie, is de prijs van deze wijn zeer hoog. Een deel van de productie verdwijnt in verzamelingen, als investering of als pronkstuk, en wordt nooit gedronken. Niet zelden worden op veilingen dan ook flessen aangeboden van een respectabele leeftijd, en worden er exuberante prijzen voor neergeteld.
Gedurende bijna 200 jaar tot aan het einde van de Tweede Wereldoorlog was het domein in handen van de familie Arnaud, maar werd in 1949 verkocht aan mevrouw Loubat, die vanaf 1925 beetje bij beetje delen had gekocht van het domein. Haar overtuiging van de absolute kwaliteit van de wijn heeft een levendig precedent geschapen. Toen zij in 1961 stierf, verviel het domein aan haar familie, die in 1964 de helft van de aandelen verkochten aan Jean-Pierre Moueix. Moueix zelf had een handelsmaatschappij opgezet in de jaren voor de oorlog en verwierf langzamerhand eigendom op de rechteroever van de Gironde. Hij vestigde zijn reputatie vanuit het niets, terwijl zijn erfgenamen momenteel 12 domeinen bezitten of aandeelhouder of manager zijn van deze domeinen. Een kleine 40 jaar trad mevrouw Lily-Paule Lacoste (nicht van mevrouw Loubat) op als beheerder en had zij het vruchtgebruik van Pétrus. Na een belastingcontrole ontstond een conflict en probeerde mevrouw Lacoste beslag te leggen op de oogsten van 98 en 99. De familie Moueix zette in reactie daarop mevrouw Lacoste uit haar functie. Begin 2000 stelde de rechtbank van Libourne de familie Moueix in het gelijk. Na de dood van Jean-Pierre Moueix in 2003 volgde zijn oudste zoon Jean-François hem op als beheerder van Pétrus, terwijl zijn tweede zoon, Christian, de productie leidt als technisch directeur, ondersteund door een loyaal, zeer betrokken team: Michel Gillet is regisseur, François Veyssière is keldermeester en Jean-Claude Berrouet is oenoloog.
Tot de andere domeinen in het bezit van de familie Moueix behoren: Château La Fleur Petrus, Trotanoy en Hosanna, alle uit de Pomerol, Château Magdeleine in Saint-Emilion.
 |
Zie de categorie Château Pétrus van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
