Chanson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Chanson
Jacques Brel
Jacques Brel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Een chanson is simpelweg het Franse woord voor 'lied', en is daarmee de benaming voor de populairste, meest eigen stijl van Franse zangkunst. Het heeft vaak een poëtisch-verhalende vorm. Een beoefenaar van het chanson wordt in het Nederlands een chansonnier genoemd[1]. Chansons bestaan in traditionele en meer moderne vormen. Eén van de begeleidende instrumenten van een traditioneel Frans chanson is de accordeon. Ook anderstalige verhalende liederen worden vaak aangeduid met chanson. Aan Ernst van Altena wordt de Nederlandse vertaling van het woord chanson toegeschreven: luisterlied.

Chanson is een zeer oud begrip: in de middeleeuwen werd het gebruikt om de liederen mee aan te duiden die de troubadours zongen, vaak als uitdrukking van de hoofse liefde. In de renaissance bestond het genre ook nog en was het een polyfoon lied met een melodieuze tekst en veel onomatopeeën.

Zie ook[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Ignace Schretlen: Ik droom alleen wat minder. Boek over thema's in het Franse chanson van na de Tweede Wereldoorlog. 1978.
  • Ignace Schretlen: Voor elk woord een gevoel. Over het Franse chanson in Canada, en over vijf Franse chansonniers die na mei '68 zijn opgekomen. 1980.
  • Ignace Schretlen: Alles eindigt met een lied. Hoofdstukken over Gilbert Bécaud, Charles Aznavour, Barbara, Jean Ferrat en Georges Moustaki. 1981.
  • Bart Van Loo: Chanson. De geschiedenis van het Franse chanson. 2013
  • Bart Van Loo: Chanson Illustrée, Een gezongen geschiedenis van Frankrijk. Geïllustreerde geschiedenis van Frankrijk aan de hand van het Franse chanson. 2012

Voetnoten[bewerken]

  1. In het Frans spreekt men van chanteur en auteur-compositeur-interprète.