Charles Fairbanks

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Charles W. Fairbanks

Charles Warren Fairbanks (Unionville Center, 11 mei 1852Indianapolis, 4 juni 1918) was een Amerikaans politicus en vicepresident.

Geboren in de staat Ohio vestigde Fairbanks zich als advocaat in 1874 in Indianapolis, waar hij een vooraanstaande jurist voor de plaatselijke spoorwegen werd. Politiek behoorde hij tot de Republikeinse Partij. Als senator voor de staat Indiana 1897-1905, steunde hij president William McKinley.

In 1904 werd hij de running mate van president Theodore Roosevelt. Fairbanks was vicepresident van 1905 tot 1909. In deze functie was hij het vaak oneens met Roosevelt progressieve politiek en werkte soms samen met conservatieve parlementsleden tegen maatregelen van de regering.

In 1912 weigerde hij steun aan Roosevelts kandidatuur voor de Republikeinse partij en steunde president William Howard Taft om herkozen te worden. In 1916 was Fairbanks opnieuw kandidaat vicepresident voor de Republikeinse Partij, deze keer echter zonder succes.