Karel II van Engeland
| Karel II | ||
| 1630-1685 | ||
 |
||
| Prins van Wales | ||
| Periode | 1630-1649 | |
| Voorganger | Karel I van Engeland | |
| Opvolger | Jacobus Frans Eduard Stuart | |
| Koning van Engeland | ||
| Periode | 1660-1685 | |
| Voorganger | Richard Cromwell Voor de Lords Protector: Karel I |
|
| Opvolger | Jacobus II | |
| Koning van Schotland | ||
| Periode | 1660-1685 | |
| Voorganger | Richard Cromwell Voor de Lords Protector: Karel I |
|
| Opvolger | Jacobus VII | |
| Vader | Karel I van Engeland | |
| Moeder | Henriëtta Maria van Frankrijk | |
Karel II (Engels: Charles) (St. James's Palace (Londen), 29 mei 1630 – Palace of Whitehall (Londen), 6 februari 1685) was koning van Engeland, Schotland en Ierland van 1660 tot 1685.
Hij was de tweede zoon van koning Karel I en koningin Henriëtta Maria, een zuster van koning Lodewijk XIII van Frankrijk.
Jeugd [bewerken]
Zijn vader werd onthoofd als gevolg van zijn machtsstrijd met het parlement en zijn streven naar de absolute macht. Karel II was in 1646, tijdens de burgeroorlog, naar Frankrijk gevlucht (hij woonde enige tijd met zijn gezin in Den Haag), maar werd wel officieel in 1649 uitgeroepen tot nieuwe koning van Engeland als Karel II. De macht lag echter bij de Lord Protector Oliver Cromwell en het parlement.
In 1651 viel hij vanuit zijn Franse ballingsoord Engeland binnen, maar Cromwell was te sterk; nadat hij de slag bij Worcester verloren had, vluchtte hij naar Frankrijk terug. Later verbleef hij ook enige jaren in de Zuidelijke Nederlanden, onder meer in Brugge (1656-1658) waar hij actief lid werd van diverse schuttersgilden.
In 1660, dus na de dood van Cromwell, trok de militaire bevelhebber van Schotland, generaal Monck, op naar Londen, waar hij het "rompparlement' bijeenriep. In deze vergadering werd Karel teruggeroepen om de regering over te nemen, waarvoor hij ruime volmachten kreeg. Vanuit de Republiek keerde hij naar Engeland terug. In november kreeg Karel bezoek van een aantal afgezanten van de Staten-Generaal der Nederlanden. Hen werd een groot geschenk, de zogenaamde Dutch Gift meegegeven, op advies van de Amsterdamse regenten Cornelis en Andries de Graeff, in de hoop op betere verhoudingen, minder inbeslagnames en mogelijk zelfs een afschaffing van de Acte van Navigatie.
Koning [bewerken]
Karel trouwde op 21 mei 1662 met de Portugese Catharina van Bragança, die hem wel trouw was, maar alleen miskramen had. Karel verwekte echter talloze onwettige kinderen van wie hij er veertien erkende, onder wie James, Hertog van Monmouth. Hij verwierf door zijn levensstijl dan ook de bijnaam "de Vrolijke Koning". Zijn favoriete minnaressen waren Barbara Palmer, de actrice Nell Gwyn en een hofdame van zijn jongste zuster, Louise de Kérouaille.
Met het verdwijnen van vader en zoon Cromwell en de macht van de puriteinen ging er een andere wind waaien in Engeland, die wel wordt aangeduid als the Restoration (restauratie), die niet alleen slaat op het herstel van de monarchie, maar ook op een culturele opleving. De somberheid van de puriteinen maakte plaats voor meer vrolijkheid. De onder Cromwell gesloten theaters werden heropend, waarbij vrouwen zelfs het tot dan toe ongehoorde recht kregen op de planken te staan; satirici en andere scheppende kunstenaars kregen ongekende vrijheid van meningsuiting.
Maar er was een keerzijde. Karels eerste minister Edward Hyde, graaf van Clarendon, oefende een ware terreur uit op oppositieleden. De ontelbare bepalingen van de regering staan bekend als de "Clarendon Code". Karel had de gewoonte ministers tegen elkaar uit te spelen. Tijdens zijn regeringsperiode ontstond het tweepartijen-systeem in Engeland.
Karel gaf ook zeer veel geld uit, onder andere aan twee Engelse oorlogen tegen de Nederlandse Republiek, die niet veel goeds opleverden. Engeland had in zijn tijd met veel tegenslagen te kampen. In 1665 brak de pest uit, die veel slachtoffers eiste en het jaar daarop werd Londen geteisterd door de Grote Brand. Deze episode werd uitgebreid beschreven in het unieke dagboek van Samuel Pepys. In datzelfde jaar werd een belangrijk deel van de Britse vloot vernietigd door de Nederlandse vloot, onder leiding van Michiel de Ruyter en Cornelis de Witt tijdens de Tocht naar Chatham, die een sinds 1066 ongekende invasie vanaf het continent op Engels grondgebied betekende.
In 1670 sloot hij met Lodewijk XIV het geheime Verdrag van Dover en in maart en april 1672 volgden oorlogsverklaringen aan de Republiek.
Dood [bewerken]
Kort voor zijn dood bekeerde hij zich tot het katholicisme. Hij stierf op 6 februari 1685 aan een beroerte en werd begraven in de kapel van Hendrik VII in Westminster Abbey. Hij werd opgevolgd door zijn katholieke broer Jacobus II.
 |
Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Charles II of England op Wikimedia Commons. |
|
|
|
| Huis Hannover: | George I · George II · George III · George III |
|
|
|
| Huis Hannover: | George IV · Willem IV · Victoria |
| Huis Saksen-Coburg en Gotha: | Eduard VII · George V |
| Huis Windsor: | George V · Eduard VIII · George VI · Elizabeth II |
