Charlotte Augusta van Wales

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Charlotte Augusta van Wales

Prinses Charlotte Augusta van Wales (Londen, 7 januari 1797Claremont House (Esher, Surrey), 6 november 1817) was een Britse prinses.

Zij was de dochter van de prins van Wales, de latere koning George IV en diens vrouw Caroline van Brunswijk. Haar ouders hadden een bijzonder slecht huwelijk en leefden na de geboorte van hun dochter feitelijk gescheiden. Charlotte zag haar moeder nauwelijks. Als enig kind van de Britse troonopvolger leek zij aangewezen om haar vader als monarch op te volgen.

In 1814 was zij enkele maanden verloofd met de Nederlandse prins Willem (de latere koning Willem II), maar zij verbrak de verloving. Op 2 mei 1816 trouwde ze met Leopold van Saksen-Coburg, de latere koning der Belgen. Leopold was hierbij aangemoedigd door de zwager van zijn zuster en beschermheer, de Russische tsaar Alexander I, die een Brits-Nederlandse dynastieke unie wilde beletten. Prinses Charlotte Augusta had muzikaal talent en componeerde vier marsen voor de muziekkapel van het 49th Princess Charlotte of Wales's Hertfordshire Regiment, dat gestationeerd was in Weymouth, alsook een "slow march" als eerbetoon aan de 1e Hertog van Wellington Arthur Wellesley.

Tijdgenoten meldden dat Leopold en Charlotte een gelukkig echtpaar vormden. Op 5 november 1817 beviel ze, na een bevalling die vijftig uur had geduurd, van een doodgeboren zoon. Een dag daarna overleed ze zelf aan de gevolgen. De verloskundige pleegde later bij het kraambed van een andere vrouw zelfmoord. Haar dood leidde tot grote onzekerheid over de erfopvolging. Overhaaste huwelijken van haar ongetrouwde ooms waren het gevolg.