Cheap Trick

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Cheap Trick in 1977.
Cheap Trick in Baltimore, 2007.

Cheap Trick is een Amerikaanse rockband uit Rockford (Illinois), die eind jaren 1970 kortstondig een vrij grote bekendheid genoot. De huidige bezetting van de band is Rick Nielsen (gitaar, zang, belangrijkste songwriter), Bun E. Carlos (geboren Brad Carlson) (drums, percussie), Robin Zander (leadzanger, rhythmgitaar), en Tom Petersson (basgitaar, zang).

De band brak door bij het grote publiek met het livealbum At Budokan. Ondanks dat het grote succes van de band van korte duur was heeft deze altijd een grote schare volgelingen gehouden door regelmatig op tournee te gaan en door hun opgewekte stijl van popmuziek welke het melodieuze van de Beatles combineerde met de snelheid en energie van punkrock.[bron?] De grootste en bekendste hit van de band is I Want You to Want Me, met daarnaast ook in mindere mate Surrender, Dream Police, Don't Be Cruel (een cover van de Elvis-hit), en The Flame. Cheap Trick speelde ook de titelsong van de Amerikaanse televisieserie That '70s Show, een cover van een nummer van Big Star.

Singles in Nederland[bewerken]

In Nederland stond Cheap Trick in 1979 twaalf weken in de Top 40 met het nummer "I Want You to Want Me" met een clip van het concert in Nippon Budokan te Tokio (1978).

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
I Want You To Want Me (live) 21-4-1979 1 12
Surrender (live) 30-6-1979 12 8
Dream Police 17-11-1979 37 2
If You Want My Love 28-8-1982 27 4

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13
I want you to want me 677 572 738 903 813 703 940 832 814 778 1187 1193 1300 1225 1239

Externe link[bewerken]