Chengdu J-7

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Chengdu J-7
J-7I fighter at the Beijing Military museum.jpg
Algemeen
Rol jachtvliegtuig
Bemanning 1
Varianten J-7, J-7I, F-7A, J-7II, F-7B, F-7M, JJ-7, FT-7, JJ-7I, FT-7A, J-7IIA, F-7W, JJ-7II, FT-7B, J-7BS, F-7BS, F-7MB, F-7M Airguard, FT-7M, J-7M, J-7IIM, J-7IIH, J-7MP, J-7IIK, F-7MP, F-7P, FT-7P, Super-7, J-7III, F-7-3, J-7IIIA, F-7D, JZ-7, Saber-II, J-7E, J-7EB, J-7EH, J-7MG, F-7MG, F-7BG, J-7PG, F-7PG, FT-7PG, J-7FS, J-7MF, F-7MF, J-7G, J-7GB, F-7N, F-7IIN, J-7 Drone, JL-9 (FTC-2000)
Status
Gebruik Albanië, Bangladesh, Cambodja, Volksrepubliek China, Egypte, Iran, Irak, Mozambique, Myanmar, Nigeria, Noord-Korea, Pakistan, Sri Lanka, Tanzania, Jemen, Zimbabwe
Afmetingen
Lengte 14,885 m
Hoogte 4,10 m
Spanwijdte 8,32 m
Vleugeloppervlak 23 m²
Gewicht
Leeggewicht 5.292 kg
Startgewicht 9.100 kg
Krachtbron
Motor(en) Liyang Wopen-13F turbojets met naverbrander
Stuwkracht 44,1 kN, met naverbrander 66,7 kN
Prestaties
Topsnelheid 2.175 km/h
Vliegbereik 2.200 km
Actieradius 850 km
Dienstplafond 18.800 m
Bewapening
Boordgeschut 2× 30 mm Type 30-1 kanonnen
Ophangpunten 4 onder vleugels, 1 onder romp
Bommen tot 2.000 kg totaal
Raketten PL-2, PL-5, PL-7, PL-8, PL-9, Magic R550 en AIM-9, verschillende raketpods
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Chengdu Jian-7 (exportversies F-7) (NAVO-codenaam: Fishbed) is een Chinees jachtvliegtuig, afgeleid van de Russische MiG-21. Hij wordt nog steeds gebouwd, en dient in de luchtmachten van meerdere landen. Het is een opgewaardeerde versie van de originele MiG-21 met modernere avionica en wapens. Hij doet het meest dienst als een onderschepper.

Ontwikkeling[bewerken]

In de jaren '50 en '60 deelde de Sovjet-Unie veel van zijn conventionele wapens en technologie met de Volksrepubliek China. Een van deze was de beroemde MiG-21 onderschepper en jager. Aangedreven door een enkele motor en met een simpel ontwerp waren deze jagers niet duur, maar wel snel en wendbaar, waardoor ze perfect binnen de strategie pasten van kwantiteit tegenover de kwaliteit van het Westen.

Me de levering van een aantal MiG-21F jagers samen met technische documenten, begon China het toestel te reverse-engineering voor lokale productie. Dit werd bereikt met slechts weinig wijzigingen aan het originele ontwerp. Slechte kwaliteit in het begin en trage voortgang, leidde ertoe dat grootschalige productie pas in de jaren '80 op gang kwam, tegen de tijd dat het ontwerp al duidelijk aan het verouderen was. Toch is het toestel betaalbaar en weids geëxporteerd als F-7, vaak met Westerse systemen, zoals degenen verkocht aan Pakistan.

In de midden jaren '90 begon de PLAAF met het vervangen van de J-7B's door de substantieel verbeterde J-7E variant. De vleugels van de J-7E zijn veranderd in een unieke "dubbele delta" vorm, wat leidde tot betere aerodynamica en grotere brandstofcapaciteit. Daarnaast kreeg hij een verbeterde motor en avionica. De nieuwste versie van de J-7, de J-7G, kwam in 2003 bij de PLAAF in dienst.