Child's Play (1988)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Child's Play
(Filmposter op en.wikipedia.org)
Regie Tom Holland
Producent David Kirschner
Scenario Verhaal:
Don Mancini
Filmscenario:
Don Mancini
John Lafia
Tom Holland
Hoofdrollen Catherine Hicks
Chris Sarandon
Alex Vincent
Brad Dourif
Muziek Joe Renzetti
Montage Roy E. Peterson
Edward Warschilka
Cinematografie Bill Butler
Distributie United Artists
Première Vlag van Verenigde Staten 9 november 1988
Vlag van Nederland 25 mei 1989
Vlag van België 25 mei 1989
Genre Horror
Speelduur 87 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 9.000.000
Nominaties 3
Prijzen 1
Vervolg Child's Play 2 (1990)
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Child's Play is een Amerikaanse horrorfilm uit 1988 geregisseerd door Tom Holland.

De acteurs zijn onder meer Catherine Hicks, Chris Sarandon, Alex Vincent, Brad Dourif, Dinah Manoff, Tommy Swerdlow, Jack Colvin en Neil Giuntoli. De film kreeg later diverse Sequels, maar deze film was de enige die door Metro-Goldwyn-Mayer is geproduceerd. De rechten voor het maken van vervolgen werden doorverkocht aan Universal Studios. Child's Play werd opgenomen in Chicago en duurt 87 minuten.

In 2010 staat er een remake gepland van de versie uit 1988. Brad Dourif spreekt daarin opnieuw de stem in van Chucky. De film wordt geregisseerd door Don Mancini, die tevens het vijfde deel uit de serie regisseerde, genaamd Seed of Chucky (2004).

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Wanneer de seriemoordenaar Charles Lee Ray 's avonds dodelijk gewond raakt tijdens een beschieting door de detective Mike Norris, breekt hij voor hij aan zijn verwondingen bezwijkt in in een speelgoedwinkel om met behulp van een voodoo-spreuk zijn ziel in één van de bij kinderen geliefde "good-guy"-poppen te verplaatsen. De winkel wordt hierna door de bliksem getroffen en brandt af.

Niet lang daarna krijgt een jongen die Andy Barclay heet voor zijn zesde verjaardag als cadeau de behekste pop met Rays geest erin, Chucky genaamd, die zijn moeder - de weduwe Karen Barclay - heeft gekocht van een straatventer. Hij draagt de pop 24 uur per dag bij zich. Deze Chucky begint echter al snel te moorden. Het eerste slachtoffer is Karens vriendin Maggie, die op Andy moest passen maar terwijl ze 's avonds voor de televisie zat door Chucky met een hamer is aangevallen en uit het raam van het appartement gegooid. Andy's moeder denkt dat haar zoons fantasie op hol is geslagen wanneer Andy beweert dat zijn pop leeft en tegen hem iets anders zegt dan alleen de voorgeprogrammeerde standaardzin Hello, my name is Chucky, do you wanna play?. Zo zou Chucky ook gezegd hebben dat Maggie "een teringwijf" was. In de volgende scène blaast Charles Lee Ray - nog steeds in de gedaante van Chucky - het huis op van zijn vroegere metgezel Eddie Caputo die hem in de steek heeft gelaten.

Uiteindelijk krijgt Andy de schuld van de beide moorden, en hij wordt in een algemeen psychiatrisch ziekenhuis geplaatst. Behalve Andy zelf heeft ook zijn moeder echter ondertussen doorgekregen dat de pop de ware schuldige is, omdat deze blijkt te bewegen zonder batterijen. Ze dreigt Chucky/Ray in het vuur te gooien als hij zijn ware identiteit niet onthult. Uiteindelijk weet Chucky/Ray uit het huis van Karen te ontsnappen nadat hij haar bijna heeft vermoord. Nadat ook detective Mike Norris, die met een onderzoek naar Maggies dood bezig was, in zijn auto door Chucky is aangevallen is iedereen eindelijk overtuigd van de waarheid.

Rays levende ziel wil natuurlijk niet voor altijd vast blijven zitten in een poppenlichaam. Chucky/Ray treedt in contact met zijn voormalige voodooleraar John, die hem vertelt dat Rays enige mogelijkheid tot ontsnapping is als hij zijn echte identiteit bekend maakt aan een mens, en middels een volgende voodoospreuk zijn geest nogmaals verhuist in het lichaam van deze zelfde persoon. Dus probeert Ray diverse malen in het lichaam van Andy te komen, hoewel hij telkens gehinderd wordt. Hij vermoordt voorts nog de directeur van de psychiatrische kliniek waar Andy is opgenomen. Uiteindelijk lukt het Karen Barclay en Mike Norris om de behelste pop in het vuur te gooien nadat het Ray eerst bijna was gelukt zijn ziel in het lichaam van Andy te leggen, maar de pop weet zelfs de vlammen te overleven. Pas wanneer hij door Norris door het hart is geschoten, lijkt Chucky/Ray echt definitief vernietigd te zijn. In de laatste scène kijkt Andy gefascineerd naar de restanten van de pop, alsof hij er iets heel speciaals mee heeft.

Ontvangst[bewerken]

Chucky/Ray werd na verloop van tijd een icoon in de wereld van de horrorfilms en speelde de hoofdrol in de vervolgen. De invalshoek van deze volgende delen werd er wel steeds meer een waarin op een cult-camp-publiek werd gericht, doordat de moordzuchtige pop meer en meer als een paskwil werd neergezet in plaats van met de bedoeling angst aan te jagen. Zo krijgt Chucky/Ray in het vierde deel Bride of Chucky een eveneens van plastic gemaakt vriendinnetje, en in het daaropvolgende deel (Seed of Chucky) zelfs nageslacht.