Chinese drieklauw
| Chinese drieklauw IUCN-status: Kwetsbaar[1] (2000) |
|||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Detail van de kop |
|||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||||
| Pelodiscus sinensis (Wiegmann, 1835) |
|||||||||||||||||
 Afbeeldingen Chinese drieklauw
|
|||||||||||||||||
Chinese drieklauw op  Wikispecies
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
De Chinese drieklauw (Pelodiscus sinensis) is een schildpaddensoort uit de familie weekschildpadden (Trionychidae). Een andere benaming is Chinese weekschildpad, en ook de verouderde wetenschappelijke geslachtsnaam Trionyx wordt nog wel eens gebruikt.
Inhoud |
[bewerken] Beschrijving
De schildpad wordt meestal niet groter dan dertig centimeter, de mannetjes blijven kleiner, en is daarmee een wat kleinere soort uit de familie. De Chinese drieklauw is van andere soorten weekschildpadden te onderscheiden door de kleine en smalle richeltjes in de breedte op het schild die bij andere soorten niet altijd goed te zien zijn. Net zoals veel andere weekschildpadden bestaat het schild uit een verhard middendeel en een zachtere brede rand hieromheen die de poten en staart beschermd. Juvenielen hebben een lichte tekening en enkele rijen stompe bultjes op het schild die bij oudere dieren verdwijnen.
[bewerken] Verspreiding
De soortnaam sinensis betekent Chinees en verwijst naar het verspreidingsgebied: grote delen van centraal en zuidelijk China tot in Rusland, maar ook in Taiwan, Noord- en Zuid-Korea, Indonesië (op Timor), de Bonin-eilanden, Japan en Thailand. Ook is de soort op verschillende plaatsen uitgezet, zoals westelijk Maleisië en zelfs in de Verenigde Staten op Hawaï.
[bewerken] Algemeen
Het voedsel bestaat uit allerlei dieren die onder water leven, vissen, kreeftachtigen, weekdieren, insecten en andere mogelijke prooien. Vijanden zijn krokodillen, roofvogels en sommige soorten slangen. De vrouwtjes leggen twee tot drie keer per jaar eitjes en de juvenielen zijn na ongeveer 7 jaar geslachtsrijp; deze soort kan waarschijnlijk meer dan 60 jaar oud worden.
Bronnen, noten en/of referenties:
|
Zie de categorie Pelodiscus sinensis van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
