Chinoline

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Chinoline
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van chinoline
Structuurformule van chinoline
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C9H7N
IUPAC-naam chinoline
Andere namen 1-azanaftaleen, benzo[b]pyridine
Molmassa 129,16 g/mol
SMILES
c1cccc2cccnc12
CAS-nummer 91-22-5
EG-nummer 202-051-6
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Toxisch Schadelijk voor de gezondheid Milieugevaarlijk
Gevaar
H-zinnen H301 - H312 - H315 - H319 - H341 - H350 - H411
EUH-zinnen geen
P-zinnen P201 - P273 - P280 - P301+P310 - P305+P351+P338 - P308+P313
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vloeibaar
Kleur kleurloos
Dichtheid 1,093 g/cm³
Smeltpunt -17 tot -13 °C
Kookpunt 237 °C
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Chinoline is een heterocyclische aromatische verbinding met als brutoformule C9H7N. In zuivere vorm is het kleurloze vloeistof met een sterke geur. Onder invloed van licht en tijd wordt de stof langzaam geel en later bruin. Chinoline wordt voornamelijk gebruikt als grondstof voor de productie van andere verbindingen (bijvoorbeeld kleurstoffen, agrochemicaliën).

Isolatie en synthese[bewerken]

Chinoline komt voor in steenkool en werd voor het eerst in 1834 geïsoleerd door Friedlieb Ferdinand Runge. Er bestaan verschillende methodes om de stof synthetisch te maken.

Zie ook[bewerken]

  • Isochinoline, een isomeer met het stikstofatoom in positie 2 van de ring.
  • Pyridine, een analoog zonder extra benzeen-ring.
  • Naftaleen, een analoog zonder stikstofatoom.
  • Indool, een analoog waarin het stikstofstoom deel uitmaakt van een vijfring.

Externe links[bewerken]