Chiune Sugihara

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Chiune Sugihara

Chiune (Sempo) Sugihara (Japans: 杉原 千畝 , Sugihara Chiune) (Yaotsu (Prefectuur Gifu), 1 januari 1900Fujisawa, 31 juli 1986) was een Japans diplomaat en consul.

Als consul in Litouwen in 1940 hielp Chiune Sugihara vele Joodse vluchtelingen aan een doorreisvisum voor Japan. Hij deed dit tegen de orders van zijn regering in. Sugihara zei de vluchtelingen dat ze hem "Sempo" moesten noemen, de Chinese lezing van de karakters in zijn voornaam, hij had ontdekt dat dit voor westerlingen veel gemakkelijker uit te spreken was. Hij verliet Kaunas als laatste buitenlandse diplomaat en stempelde zelfs hangend uit het raampje van de vertrekkende trein nog enkele visa af. Hij wordt wel de Japanse Schindler genoemd.

Sugihara werd geboren in een gewoon gezin in Yaotsu op het Japanse eiland Honshu. Hij studeerde Engelse literatuur op de Waseda-universiteit en in 1919 kreeg hij een beurs van het Ministerie voor Buitenlandse Zaken. Hij werd naar Harbin, China gestuurd waar hij ook Russisch en Duits leerde. Waar hij zich bekeerde tot het Orthodoxe christendom en lid werd van de Russisch-orthodoxe Kerk met de naam: Pavlo Sergievitsj Sugihara. Omdat de Japanse overheid inlichtingen over Russische en Duitse troepenbewegingen in het Baltische gebied wilde hebben werd hij, omdat hij vloeiend Russisch sprak, na jaren overheidsdienst in Mantsjoerije in november 1939 benoemd tot consul in Kaunas in Litouwen.

De consul wisselde al spoedig ook inlichtingen uit met het Litouwse verzet. Na enige tijd kwamen joodse vluchtelingen naar hem toe met al of niet geldige papieren voor Curaçao en de Nederlandse Antillen. Omdat Sugihara ook wel zag dat de westelijke vluchtroute vanwege de oorlog in Europa te gevaarlijk was geworden, hielp hij in juni en augustus 1940 in totaal ten minste 2140 mensen aan een 10-daags doorreisvisum voor Japan. Toen de Japanse autoriteiten het verboden visa te verstrekken aan mensen met ondeugdelijke of helemaal geen papieren suggereerde hij beleefd dat men de vluchtelingen dan maar aan de grens moest tegenhouden. Maar de Sovjets stonden erop dat iedereen met een visum voor Japan daadwerkelijk de grens naar Japan over ging en zo heeft de consul zeer velen het leven gered.

In het najaar van 1940 werd het consulaat gesloten en vertrok Sugihara naar Oost-Europa. Samen met andere diplomaten werd hij echter door de Sovjets gearresteerd en drie jaar lang in detentie gehouden. Na zijn vrijlating keerde hij terug naar Japan, maar werd ontslagen van zijn functie als diplomaat. Van 1962 tot 1975 had hij een aantal banen, waaronder één in de Sovjet-Unie.

Rechtvaardige onder de Volkeren[bewerken]

In 1985 ontving hij als dank voor zijn levensreddende activiteiten in de Tweede Wereldoorlog de eretitel 'Rechtvaardige onder de Volkeren' van Jad Wasjem in Israël. Een jaar later overleed hij.

Literatuur[bewerken]

  • Yukiko Sugihara, Visas for Life, translated by Hiroki Sugihara, San Francisco, Edu-Comm, 1995.
  • Yutaka Taniuchi, The miraculous visas -- Chiune Sugihara and the story of the 6000 Jews, New York, Gefen Books, 2001.
  • Seishiro Sugihara & Norman Hu, Chiune Sugihara and Japan's Foreign Ministry. Between Incompetence and Culpability, University Press of America, 2001.
  • Solly Ganor, Light One Candle. A Survivor’s Tale from Lithuania to Jerusalem, New York, Kodansha International, 1995.
  • Eric Saul, Visas for Life. The Remarkable Story of Chiune & Yukiko Sugihara and the Rescue of Thousands of Jews, San Francisco, Holocaust Oral History Project, 1995.
  • Alison Leslie Gold, A Special Fate. Chiune Sugihara, New York, Scholastic, 2000.
  • Dom Lee & Ken Mochizuki, Passage to Freedom. The Sugihara Story, New York, Lee & Low Books, 2003.
  • Vincas Bartusevičius, Joachim Tauber & Wolfram Wette, Holocaust in Litauen. Krieg, Judenmorde und Kollaboration im Jahre 1941, Wien, Böhlau Verlag, 2003.
  • Alvydas Nikzentaitis, The Vanished World of Lithuanian Jews, Amsterdam, Editions Rodopi B.V., 2004.
  • Samuel Iwry, To Wear the Dust of War: From Bialystok to Shanghai to the Promised Land. An Oral History, London, Palgrave Macmillan, 2004.
  • Mordecai Paldiel, Diplomat heros of the Holocaust, KTAV Publishing House, NJ, 2007.
  • Martin Kaneko, Die Judenpolitik der japanischen Kriegsregierung, Berlin, Metropol Verlag, 2008.
  • George Johnstone, “Japan's Sugihara came to Jews' rescue during WWII” in Investor's Business Daily, 8 december 2011.

Externe links[bewerken]