Chloorethaan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Chloorethaan
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van chloorethaan
Structuurformule van chloorethaan
Molecuulmodel van chloorethaan
Molecuulmodel van chloorethaan
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C2H5Cl
IUPAC-naam chloorethaan
Andere namen ethylchloride, chloreen
Molmassa 64,51 g/mol
SMILES
CCCl
CAS-nummer 75-00-3
EG-nummer 200-830-5
Beschrijving Kleurloos gas met een zoete geur
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Ontvlambaar Drukhouder Schadelijk voor de gezondheid
Gevaar
H-zinnen H220 - H351 - H412
EUH-zinnen geen
P-zinnen P210 - P273 - P281
Carcinogeen mogelijk (IARC-klasse 3)[1]
Omgang Niet inademen, contact en blootstelling vermijden
EG-Index-nummer 602-009-00-0
VN-nummer 1037
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand gasvormig
Kleur kleurloos
Dichtheid 0,92 g/cm³
Smeltpunt −139 °C
Kookpunt 12,3 °C
Vlampunt −50 °C
Oplosbaarheid in water 0,06 g/L
Geometrie en kristalstructuur
Dipoolmoment 2,06 D
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Chloorethaan of ethylchloride is een organische chloorverbinding, met als brutoformule C2H5Cl. Het is een kleurloze vloeistof met een typerende geur die lijkt op de geur van di-ethylether. De vloeistof kookt bij 12,3 °C en de dampen irriteren de neus en keel. Het is zwaarder dan lucht.

Ontdekking[bewerken]

Chloorethaan werd ontdekt door het koken van ethanol, zout en zwavelzuur. Het chloorethaan kon tegelijkertijd worden afgetapt.

Synthese[bewerken]

Chloorethaan werd vroeger gemaakt door ethanol, zoutzuur en zwavelzuur te mengen. Tijdens het koken kon er chloorethaan gedistilleerd worden. Chloorethaan wordt nu bereid met etheen en zoutzuur over aluminiumchloride als katalysator bij temperaturen tussen 130 - 250 °C volgens de reactie:

\mathrm{C_2H_4\ +\ HCl\longrightarrow\ C_2H_5Cl}

Toepassingen[bewerken]

Chloorethaan dient als oplosmiddel voor oliën en vetten, als middel voor plaatselijke verdoving om bijvoorbeeld splinters te verwijderen en als koudespray bij sportletsels: chloorethaan wordt uit een spuitbus op een gekneusde plaats gespoten en het verdampt, waarbij het afkoelt en zo de pijn verlicht.

Gevaar[bewerken]

Chloorethaan is licht ontvlambaar, schadelijk voor de gezondheid en vermoedelijk carcinogeen.[1]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties