Chow mein
Chow mein (炒面 chǎo-miàn) is de Chinese term voor een geroerbakt noedelgerecht waarvan er veel verschillende varianten zijn.
Inhoud |
Herkomst [bewerken]
De uitspraak chow mein komt uit het Taishan dialect van het Chinees. In het Chinees verwijst miàn (Traditioneel Chinees: 麵; Vereenvoudigd Chinees: 面; vaak omgezet als „mien“ of „mein“) naar noedels die gemaakt worden van tarwe. Chǎo 炒 staat voor het werkwoord bakken en in dit gerecht voor roerbakken. De Chinese noedels zijn een belangrijk deel van de meeste regionale cuisines van het Chinese vasteland, evenals binnen Taiwan, Singapore, en andere Zuidoost-Aziatische landen met een aanzienlijke overzeese Chinese bevolking.
Gebruik [bewerken]
Er is een grote verscheidenheid aan ingrediënten waar chow mein uit kan bestaan. Als basis worden tarwenoedels gebruikt, toegevoegd met vlees (rund, kip, varken), schaaldieren (garnalen, krab), verschillende groenten en/of gebakken ei. Als saus wordt er in China op het vasteland veel gebruikgemaakt van soja, vis en oestersaus. In Chinese restaurants in Nederland wordt chow mein vaak gecategoriseerd onder bamigerechten.
Chinese keuken in Nederland [bewerken]
Onder de Chinezen die na de oorlog in Nederland waren gebleven openden enkelen een eethuis en al snel zou het Chinese restaurantwezen een grote vlucht nemen. Met name toen aan het begin van de jaren zestig van de twintigste eeuw de welvaart in Nederland begon toe te nemen, maakten de Chinese restaurants een sterke opgang mee. De populariteit van de Chinese restaurants werd onder andere veroorzaakt door de repatriëring van vele Nederlanders uit de voormalige kolonie Nederlands-Indië, en hun honger naar oosters eten.
