Christelijke bedevaart

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bedevaart St. Helier

Een christelijke bedevaart kan gericht zijn op een van de vele christelijke bedevaartplaatsen, en kan van karakter verschillen afhankelijk van de betreffende christelijke traditie, en de reden waarom men besluit op bedevaart te gaan.

In de katholieke traditie betreft een bedevaart of de reis naar een plaats waar een heilige wordt vereerd. Veel gelovigen hopen daar een goddelijke zegen te krijgen, en (naar een oude katholieke traditie) een aflaat voor hun zonden, dat wil zeggen een vermindering of algehele kwijtschelding van hun straf - of de straf van een familielid – in het vagevuur. De bedevaart kan ook worden opgelegd door de biechtvader als penitentie (boetedoening), en de uitvoering is dan een voorwaarde voor absolutie (vergeving).

Andere bedevaartgangers of pelgrims leggen een hele of gedeeltelijke bedevaart af om de ervaring; 'om er geweest te zijn'; om andere mensen te ontmoeten; om over God en het leven na te denken; om tot bezinning te komen; of om een poosje afstand te nemen van een hectisch dagelijks bestaan. Weer anderen pelgrimeren als getuigenis van vrede en solidariteit met slachtoffers van onderdrukking en geweld. Sommige pelgrims leggen elk jaar een deel van de geplande route af.

Sommige bedevaartplaatsen werden voor pelgrims interessant nadat er volgens ooggetuigenverslagen verschijningen hadden plaatsgevonden, meestal van Maria, een engel of een heilige. Andere plaatsen werden bekend vanwege een of meer gevallen van wonderlijke genezingen, of vanwege stigmata, een 'huilend' beeldje, of andere verschijnselen die mensen bovennatuurlijk voorkwamen. De rooms-katholieke Kerk kent overigens een strikte procedure om de betrouwbaarheid en feitelijkheid van een getuigenis vast te stellen, voordat tot officiële erkenning van een dergelijk verschijnsel wordt overgegaan. Dit is bijvoorbeeld het geval voor het bedevaartsoord in Medjugorje (Bosnië en Herzegovina).

De christelijke bedevaarten in de middeleeuwen[bewerken]

Vooral in de elfde en twaalfde eeuw werden omvangrijke bedevaarten gehouden. Volgens een zeer ruwe schatting woonden er toen vijftig miljoen mensen in Europa; daarvan ging elk jaar - eveneens ruw geschat – een half miljoen op bedevaart: één procent van de bevolking.

Drie christelijke bedevaartplaatsen stonden en staan bijzonder hoog in aanzien: het Heilige Graf in Jeruzalem; het graf van Petrus in Rome; en het graf van de apostel Jacobus de Meerdere in Santiago de Compostela.

Pelgrimeren voor vrede in de wereld[bewerken]

De katholieke vredesbeweging Pax Christi is ontstaan als pelgrimsbeweging. Geïnspireerd door pelgrimages die al voor de Tweede Wereldoorlog door katholieke jongeren te voet naar Chartres werden ondernomen, kwamen na de oorlog de voettochten voor vrede ook in Nederland in zwang. Pax Christi Internationaal ontstond tijdens een pelgrimage van Franse en Duitse jongeren naar Lourdes. Aansluitend op deze traditie organiseerde Pax Christi Nederland de afgelopen jaren, samen met de KRO 'adventstochten' voor de vrede en werden er met Kerstmis solidariteitspelgrimages ondernomen naar Bethlehem.

Bedevaartplaatsen in Nederland[bewerken]

Op het Meertens Instituut staan 662 bedevaartplaatsen in Nederland zeer uitgebreid beschreven.[1] De Meertens website is gebaseerd op de vierdelige boekuitgave: Peter Jan Margry & Charles Caspers (red.), Bedevaartplaatsen in Nederland (Hilversum: Verloren, 1997-2004). Voor een samenvatting zie: Margry & Caspers (2008), 101 Bedevaartplaatsen in Nederland. Amsterdam: Prometheus/Bert Bakker.

______________________

Bedevaartplaatsen in België[bewerken]

Bedevaartplaatsen in Duitsland[bewerken]

Bedevaartplaatsen in Frankrijk[bewerken]

Bedevaartplaatsen in Italië[bewerken]

Bedevaartplaatsen in Polen[bewerken]

Bedevaartplaatsen in Portugal[bewerken]

Bedevaartplaatsen in Slovenië[bewerken]

Sloveense bedevaartplaatsen buiten Slovenië zelf[bewerken]

Bedevaartplaatsen in Spanje[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties