Christiaan I van Buch

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Christiaan I van Buch (1130 - Tusculum, 23 augustus 1183), Duits geestelijk en wereldlijk leider, aartsbisschop van Mainz en rijkskanselier.

Christiaan van Buch stamde uit de grafelijke geslachten van Buch en van Beichlingen. In zijn vroege loopbaan werd hij gesteund door de landgraaf van Thüringen, Lodewijk II van Thüringen, die hem tot domproost van Merseburg en proost van Mariagreden in Mainz liet aanstellen.

In 1160 hadden de burgers van Mainz hun aartsbisschop Arnold van Selenhofen vermoord. De daaropvolgende bisschopskeuze leidde tot een schisma, waarbij de adellijke Rudolf van Zähringen tot nieuwe aartsbisschop gekozen werd door de burgerij van Mainz. De verkiezing werd echter ongeldig verklaard en Christian von Buch werd verkozen. Keizer Frederik I Barbarossa erkende geen van beide kandidaten en liet op de synode van Lodi beiden afzetten door zijn tegenpaus Victor IV. In hun plaats werd op 20 juni 1161 Koenraad III van Wittelsbach verkozen. In 1162 werd hij proost in Mainz en van het kapittel van Sint-Servaas in Maastricht. In Maastricht voltooide hij het imposante westwerk van de Sint-Servaasbasiliek. Hij begeleidde Frederik Barbarossa op zijn derde Italië-tocht van 1163 en op de vierde in 1167, waar hij op 4 maart 1167 de priester- en een dag later de bisschopswijding ontving. Aartsbisschop Koenraad III van Wittelsbach had voordien tegenpaus Paschalis III niet erkend en gebroken met Barbarossa. Daarop riep deze in 1165 Christiaan van Buch uit tot nieuwe aartsbisschop van Mainz. Dit werd echter niet erkend door paus Alexander III.

De partij van de keizer besloot daarop Paschalis III met geweld in Rome te vestigen. Op 29 mei 1167 versloeg een leger van Rainald van Dassel en Christiaan I van Buch de pauselijke troepen nabij Tusculum. Frederik en Paschalis trokken Rome binnen. Daar trof een malaria-epidemie kort nadien 2000 man, waaronder ook Rainald van Dassel. Christiaan I werd zijn opvolger als rijkskanselier.

Christiaan I was vooral rijkspoliticus. In de 18 jaar van zijn pontificaat, verbleef hij slechts tweemaal in zijn aartsbisdom. Zo bemiddelde hij in Rouen tussen de Franse en de Engelse koning en tussen de keizer en Hendrik de Leeuw. Hij bereidde in 1177 tevens het verdrag van Venetië voor tussen de keizer en paus Alexander III. Hierdoor werd hij ook door de paus erkend als rechtmatig aartsbisschop van Mainz en kreeg hij het pallium. In maart 1179 nam hij deel aan het Derde Lateraans Concilie. Hetzelfde jaar raakte hij in krijgsgevangenschap. Na zijn vrijlating in 1181, kwam hij paus Lucius III te hulp om Tusculum te bevrijden. Hij overleed daar.

Voorganger:
Gerard van Are
Proost van het Sint-Servaaskapittel te Maastricht
Ca. 1162-1165
Opvolger:
Garsendonius
Voorganger:
Rudolf van Zähringen
Aartsbisschop van Mainz
1160-1161
Opvolger:
Koenraad III van Wittelsbach
Voorganger:
Koenraad III van Wittelsbach
Aartsbisschop van Mainz
1165-1183
Opvolger:
Koenraad III van Wittelsbach