Chryseen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Chryseen
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van chryseen
Structuurformule van chryseen
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C18H12
IUPAC-naam chryseen
Andere namen benzo[a]fenantreen, 1,2-benzofenantreen
Molmassa 228,28788 g/mol
SMILES
C1=CC=C2C(=C1)C=CC3=C2C=CC4=CC=CC=C43
InChI
1S/C18H12/c1-3-7-15-13(5-1)9-11-18-16-8-4-2-6-14(16)10-12-17(15)18/h1-12H
CAS-nummer 218-01-9
EG-nummer 205-923-4
PubChem 9171
Beschrijving Kleurloze kristallen
Vergelijkbaar met pyreen, tetraceen
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Schadelijk voor de gezondheid Milieugevaarlijk
Gevaar
H-zinnen H341 - H350 - H410
EUH-zinnen geen
P-zinnen P201 - P273 - P281 - P308+P313 - P501
Carcinogeen mogelijk (IARC-klasse 3)
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur kleurloos
Dichtheid 1,274 g/cm³
Smeltpunt 254 °C
Kookpunt 448 °C
Slecht oplosbaar in ethanol
Onoplosbaar in water
Geometrie en kristalstructuur
Kristalstructuur orthorombisch
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Chryseen is een polycyclische aromatische koolwaterstof met als brutoformule C18H12. De stof komt voor als kleurloze orthorombische kristallen, die onoplosbaar zijn in water. De structuur kan worden opgevat als zijnde een fusie van twee naftaleenmoleculen. Chryseen komt van nature uit voor in steenkoolteer, waaruit het voor het eerst werd geïsoleerd. De stof wordt verder ook aangetroffen in carbolineum.

De naam chryseen is afgeleid van het Griekse Χρύσoς (chrysos), wat goud betekent. Dit verwijst naar het feit dat de stof veelal voorkomt als gele kristallen. Deze kleur is te wijten aan kleine onzuiverheden van diens structuurisomeer tetraceen. De zuivere stof is evenwel kleurloos.

De stof is geclassificeerd volgens het IARC in klasse 3, wat betekent dat het mogelijk carcinogeen is voor de mens.[1]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) CHRYSENE, International Agency for Research on Cancer (IARC) - Summaries & Evaluations, Vol.: 32 (1983), p. 247