Cisalpijnse Republiek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Repubblica Cisalpina
 Transpadaanse Republiek
 Cispadaanse Republiek
1797–1802 Italiaanse Republiek (1802-1805) 
Flag of the Repubblica Cisalpina.svg
(Details)
Kaart
Cisalpijnse Republiek in het blauw
Cisalpijnse Republiek in het blauw
Algemene gegevens
Hoofdstad Milaan
Talen Italiaans
Religie(s) Rooms-katholiek
Regering
Regeringsvorm Republiek
Geschiedenis
- Ontstaan 29 juni 1797
- Erkend 17 oktober 1797
- Nieuwe Grondwet 1802

De Cisalpijnse Republiek was een Noord-Italiaanse vazalstaat van Frankrijk die bestond van 30 juni 1797 tot 1805 en net als Bataafse Republiek en Helvetische Republiek als bufferstaat voor Frankrijk fungeerde. In 1802 werd een nieuwe grondwet aangenomen, waarin de naam werd veranderd in Italiaanse Republiek. De president ervan was Napoleon Bonaparte. De naam verwijst naar de oude Romeinse provincie Gallia Cisalpina, letterlijk het "Gallië aan deze kant van de Alpen" (vanuit Romeins perspectief).

De Cisalpijnse Republiek werd door Napoleon samengesteld uit de kort tevoren door hem in het leven geroepen Cispadaanse Republiek en Transpadaanse Republiek. De republiek bestond uit het voormalige Hertogdom Milaan, het Hertogdom Modena, Bologna, Ferrara en de Piëmontese provincie Novara. In het Verdrag van Campo Formio (1797) erkende Oostenrijk de republiek en deze werd uitgebreid met de gebieden van de Republiek Venetië ten westen van de Adige (Etsch), het Hertogdom Mantua en het voorheen Zwitserse Valtellina.

De staat was volkomen van Frankrijk afhankelijk en het Franse bestuur bracht op allerlei gebieden vernieuwingen. In de Tweede Coalitieoorlog (1799) bezette Oostenrijk de Cisalpijnse Republiek maar na de Slag bij Marengo in het daaropvolgende jaar werd het land weer hersteld. De naam werd in januari 1802 veranderd in Italiaanse Republiek en in 1805 ging deze samen met Venetië op in het Koninkrijk Italië.