Claddagh-ring

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
een Claddagh-ring
een Claddagh-ring

De Claddagh-ring is een traditionele Ierse liefdesring. Het bestaat uit een gekroond hart, dat door twee handen wordt vastgehouden. Het hart staat voor liefde, de handen voor vriendschap en de kroon voor loyaliteit.

Aan de manier hoe mensen de ring dragen, kun je zien of de drager verliefd, verloofd, getrouwd of alleenstaand is.

  • Aan de rechterhand met de punt van het hart van je af, betekent vrijgezel;
  • Aan de rechterhand met de punt van het hart naar je toe betekent dat je verliefd bent;
  • Aan de linkerhand met de punt van het hart van je af betekent dat je verloofd bent;
  • Aan de linkerhand met de punt naar je toe, dan zeg je dat je gelukkig getrouwd bent.

Verhalen en mythen[bewerken]

Er bestaat een aantal verhalen en mythen over de betekenis en het ontstaan van de ring.

Het visserdorpje[bewerken]

De naam komt van Claddagh, een visserdorpje, liggend waar de rivier Corrib en de Galwaybay elkaar ontmoeten. In dit dorpje zou de ring ontworpen zijn en werd hij gedragen door de vissers van Claddagh (oorspronkelijk zou het teken op de boten en zeilen zijn geschilderd). Als de Claddagh-vissers vreemde collega’s in hun wateren aantroffen, werden die gecontroleerd op dit teken. Hadden ze die niet, dan konden de vreemde vissers rekenen op een enkeltje zeebodem.

Verboden liefde[bewerken]

Een ander verhaal gaat over een prins die verliefd werd op een dienstmeid. Om haar argwanende vader te overtuigen van zijn oprechte gevoelens, ontwierp de prins een ring die er als volgt uitzag: twee handen symboliseren vriendschap, een kroon die staat voor trouw en een hart dat staat voor de liefde. Met deze ring vroeg de prins het meisje ten huwelijk. Toen de vader de betekenis van de symbolen hoorde gaf hij zijn zegen.

De Ierse Drie-eenheid[bewerken]

De ring zou een van de eerste symbolen van de Ierse Drie-eenheid zijn. De kroon stelt dan de Vader voor, de linkerhand de Zoon en de rechterhand de Heilige Geest, alle drie zorgend voor het hart dat de mensheid voorstelt.

Het Keltische godenrijk[bewerken]

Sommigen schrijven er echter ook een voorchristelijke betekenis aan. De rechterhand zou de machtige god, Dagda, de vader der goden voorstellen. De linkerhand zou toegeschreven zijn aan de vruchtbaarheidsgodin Anu, later bekend als Danu. Zij was de stammoeder van de Tuatha Dé Danann. Zij was tevens de godin van de wijsheid en de wind. De kroon staat voor Beauthauille. Het hart staat voor alle harten van de mensheid en ook datgene wat eeuwige muziek naar de Kelten stuurt.

Richard Joyce[bewerken]

Het verhaal over Richard Joyce is mogelijk het meest op waarheid berustende.

Na de gevangene te zijn geweest van een Moorse goudsmid, komt Richard Joyce vrij, nadat William de Derde een overeenkomst wist te sluiten, om al zijn gevangen onderdanen in Algiers weer huiswaarts te doen keren. De Moorse goudsmid wil hem echter niet kwijt en biedt hem zijn dochter en de helft van zijn rijkdom aan. Richard bedankt ervoor en keert terug naar zijn thuisland. Zijn verloofde thuis heeft al die jaren op hem gewacht. Richard geeft haar de ring en ze trouwen. Richard begint een goudsmederij en de eerste Claddagh-ringen dragen zijn initialen (RI): Richard Joyce.

De adelaar[bewerken]

Een ander verhaal gaat over een andere Joyce, en wel Margaret Joyce. Ze was getrouwd met een rijke Spaanse koopman, Domingo de Rona, die handelde in Galway. Het duo verhuisde naar Spanje, waar Domingo stierf en haar een groot fortuin naliet. Margaret keerde weer terug naar Galway en gebruikte haar erfenis om bruggen van Galway naar Sligo te bouwen. In 1596 of 1597 hertrouwde ze met Oliver Óg French, de burgemeester van Galway. Ze zou door een adelaar beloond zijn voor haar goede werken, door de originele Claddagh-ring op haar schoot te laten vallen.