Claude Simon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Claude Simon
10 oktober 19136 juli 2005
Claude Simon in 1967
Claude Simon in 1967
Geboorteland Frankrijk
Geboorteplaats Tananarive (Madagaskar)
Nationaliteit Frans
Plaats van overlijden Parijs
Nobelprijs Literatuur
Jaar 1985
Reden "Wie in zijn roman de creativiteit van poëet en schilder combineert met een dieper besef van tijd in het afbeelden van de menselijke conditie.”
Voorganger(s) Jaroslav Seifert
Opvolger(s) Wole Soyinka
Bekende werken La route des Flandres (1960)

Claude Simon (Tananarive, 10 oktober 1913 - Parijs, 6 juli 2005) was een Frans schrijver.

Simon werd geboren te Tananarive (Madagaskar) als zoon van een Franse legerofficier. Tijdens de Eerste Wereldoorlog kwam zijn vader in 1914 om. Simon werd in Perpignan opgevoed door zijn moeder, en na haar dood in 1924 door haar familie. Hij ging naar een zeevaartschool, maar werd weggestuurd en studeerde vervolgens kunst in Oxford en Cambridge. Daarna reisde hij uitgebreid door Spanje, Duitsland, de Sovjet-Unie, Italië en Griekenland. In 1934 en 1935 diende hij in het Franse leger. Simon vocht in de Spaanse Burgeroorlog met de republikeinen tegen Franco en beschreef in veel romans de waanzin en ellende van oorlogen. Zijn De Acacia geldt als een van de meesterwerken van de anti-oorlogsliteratuur.

Tijdens Wereldoorlog II vocht Simon in 1940 het Franse leger in de slag om de Maas. Hij werd door de Duitsers krijgsgevangen gemaakt, maar kon ontsnappen en ging bij het verzet. Aan het eind van de oorlog voltooide hij zijn eerste roman, Le Tricheur.

Simon schreef een twintigtal boeken. Zijn bekendste werk is La route des Flandres uit 1960. Hij won er veel prijzen mee. Simon kreeg in 1973 een eredoctoraat van de Universiteit van East Anglia, en won in 1985 de Nobelprijs voor de Literatuur. Hij geldt als een van de grondleggers van de 'nouveau roman'. Zijn oeuvre is voor het grootste deel autobiografisch. Vaste thema's zijn het geheugen en de herinnering. In 2001 verscheen zijn laatste boek, Le Tramway.

Simon overleed op 91-jarige leeftijd te Parijs.

Bibliografie[bewerken]

  • Le Tricheur 1945
  • La Corde Raide 1947
  • Gulliver 1952
  • Le Sacre du printemps 1954
  • Le vent. Tentative de restitution d 'un rétable baroque 1957
  • L'Herbe 1958
  • La Route des Flandres 1960
  • Le Palace 1962
  • La Separation 1963 (toneelstuk gebaseerd op L'Herbe)
  • Femmes - geïllustreerd door Joan Miró - opnieuw uitgegeven als La Chevelure de Bérénice 1984
  • Histoire 1967
  • La Bataille de Pharsale 1969
  • Orion aveugle 1970 - essay
  • Les Corps conducteurs 1971
  • Triptyque 1973
  • Leçon de choses 1975
  • Les Géorgiques 1981
  • L'Invitation 1987
  • L'Acacia 1989
  • Le jardin des plantes 1997
  • Le tramway 2001

Externe links[bewerken]