Claudia Pechstein

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Claudia Pechstein Vlag van Duitsland
Pechstein tijdens wereldbekerwedstrijd (2007)
Pechstein tijdens wereldbekerwedstrijd (2007)
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 22 februari 1972
Geboorteplaats Oost-Berlijn
Geboorteland Vlag van Duitse Democratische Republiek DDR
Specialisatie 3000 en 5000 meter
Actieve jaren 1988-heden
Portaal  Portaalicoon   Schaatsen

Claudia Pechstein (Oost-Berlijn, 22 februari 1972) is een Duits langebaanschaatsster en de succesvolste Duitse schaatsster op de Olympische Winterspelen ooit. Pechstein is gespecialiseerd in de lange afstanden (3000 en 5000 meter).

Pechstein is geboren in Oost-Berlijn in de toenmalige DDR. Gedurende zestien jaar was ze de pupil van Joachim Franke, de coach waarmee zij al haar Olympische succes boekte. Na het seizoen 2006/07 kwam aan deze samenwerking een einde en ging ze bij Peter Mueller trainen die de nationale selectie van Noorse schaatsers trainde. Bij wedstrijden wordt ze bijgestaan door een Duitse coach op de ijsbaan.

Pechstein is werkzaam bij de Duitse federale politie, de Bundespolizei.

Kampioenschappen[bewerken]

Claudia Pechstein in 2004

Het eerste succes van Pechstein was in 1986 toen ze in de JWdF-wedstrijd in Sanjon als 14-jarige de 3000 meter won in 4.52,00. Destijds werd ze getraind door oud-wereldkampioene Ruth Schleiermacher.

WK Junioren[bewerken]

Haar eerste internationale succes was een tweede plaats bij het wereldkampioenschap voor junioren van 1988. In de twee daarop volgende jaren, 1989 en 1990 werd ze vierde op dit kampioenschap.

Olympische Spelen[bewerken]

Pechstein won op vijf achtereenvolgende Olympische Spelen (1992-2006) een medaille op de 5000 meter (respectievelijk brons, 3x goud en zilver). Ze is daarmee de tweede sporter op de winterspelen die vijf medailles wist te behalen op één discipline, haar landgenoot Georg Hackl was haar bij het rodelen hierin voorgegaan. Op de spelen van Turijn in 2006 won zij ook haar vijfde gouden medaille, op de ploegenachtervolging, eerder won ze er één op de 3000m (2002) en drie op de 5000m (1994, 1998 en 2002). In 2010 nam ze door omstandigheden niet deel; in 2014 greep ze op de de 3000 meter nét naast een podiumplaats.

WK Allround[bewerken]

Pechstein nam een recordaantal van zeventien keer deel aan de WK Allroundtoernooien, een evenaring van de prestatie van de Oostenrijkse Emese Hunyady. Van 1996 tot en met 2006 stond ze elf opeenvolgende jaren op het erepodium bij WK Allround (1-8-2) en daarmee is zij de enige vrouw die dit heeft bereikt, Gunda Niemann (10x) en Stien Kaiser (8x) kwamen het dichtst bij deze prestatie. Ze veroverde 28 afstandmedailles op het WK Allround (5-16-7), 6 op de 1500m, 11 op de 3000m en 5000m.

Voor het WK Allround 2008 in haar geboortestad Berlijn vroeg ze haar voormalige coach Franke om de rol van coach nog één keer op zich te nemen, ze hoopte met hem haar gewenste succes om de wereldtitel in eigen stad te veroveren te volbrengen. Het resultaat, de zevende plaats, was een grote teleurstelling voor haar. Haar zeventiende WK Allround kon ze niet voltooien, wegens een blessure kwam ze op de tweede dag niet aan de start.

EK Allround[bewerken]

Aan het EK Allround nam vanaf ze 1992 ook zeventien keer deel, alleen in 1994 ontbrak ze op dit toernooi. De EK van 1998, 2006 en 2009 sloot ze af als Europees kampioene. Ze werd vijf keer tweede (1999, 2001, 2002, 2003, 2004) en twee keer derde (1996, 2005).

In 2009 werd ze, 36 jaar en 324 dagen oud, de oudste winnares van een Europees kampioenschap.

WK Afstanden[bewerken]

Sinds de invoering van dit toernooi nam ze, op 2009 na, elke editie deel op de 3000 en 5000 meter. Op de 1500 meter nam ze vijf keer deel. Ze won hier individueel 21 medailles (5-12-4), op de 1500 meter drie (1-1-1), op de 3000 meter acht (2-5-1) en op de 5000 meter tien (2-6-2). In 2007 en 2008 won ze met de ploegenachtervolging beide keren de bronzen medaille. Op 16 maart 2003 won ze na de Olympische Spelen van 2002 goud op de 5000 meter in haar eigen geboorteplaats.

Wereldbeker[bewerken]

In de wereldbekercyclus won ze 21 wedstrijden (5x de 1500, 12x de 3000 en 4x de 5000 meter). In de seizoenen 2002/03, 2003/04 en 2004/05 werd ze eerste in het eindklassement van de 3000/5000 meter. Op de zelfde afstanden werd ze acht keer tweede en één keer derde in het klassement. Op de 1500 meter werd ze vijf keer tweede en één keer derde in het klassement.

Op 22 november 2008 won ze in Moskou tijdens de derde wereldbekerwedstrijd de 5000 meter. Met haar 36 jaar en 274 dagen werd ze de oudste winnares van een wereldbekerwedstrijd. Vier jaar later, op 25 november 2012, won ze in Kolomna tijdens de tweede wereldbekerwedstrijd de 3000 meter met haar 40 jaar en 277 dagen[1]. Hiermee scherpte ze haar eigen record verder aan en staan er in de lijst met tien oudste World Cup-overwinningen acht zeges op naam van Pechstein waaronder de volledige top zes.

NK Allround en Afstanden[bewerken]

Ze werd dertien keer nationaal kampioene. Zeven keer werd ze Duits allround kampioene (1996, 2000, 2002, 2004, 2006, 2009 en 2013) en vijf keer eindigde ze als tweede. Ze werd zeven keer afstandkampioene (2x op de 1500 en 5x op de 3000 meter) en won twee keer zilver op de 1000 meter, één keer zilver op de 3000 meter en twee keer brons op de 1500 meter. In het laatste weekend van juli 2012 leidden na de eerste dag van de Sommer-Premiere Jenny Wolf en Pechstein op een deelnemersveld van acht dames. Pechstein noteerde op de 500m 40,80 en de drie kilometer in 4.09,95[2]. Hiermee behaalde ze op haar 40e haar zevende allroundtitel[3]. Ook een jaar later, in 2013, werd ze allroundkampioene; haar achtste titel[4].

Doping[bewerken]

De tuchtcommissie van de internationale schaatsunie ISU maakte op 3 juli 2009 bekend Pechstein te hebben betrapt op bloeddoping naar aanleiding van een controle begin februari 2009 tijdens de wereldkampioenschappen allround in Hamar. Op de tweede dag van dit toernooi meldde Pechstein zich af. De straf, een schorsing van twee jaar -per 9 februari 2009-, vloeide voort uit een serie onderzoeken, waarbij sprake was van abnormale bloedwaarden en abnormale wijzigingen in de bloedwaarden. De dopingzaak wordt in hoger beroep beoordeeld door het sporttribunaal CAS in Lausanne.

De bloedwaarden[bewerken]

De exacte bloedwaarden die bij de betrokken dopingtests in Hamar zijn gemeten, zijn samen met een beperkt aantal eerder gemeten bloedwaarden (4-2-2000 tot en met 18-2-2009) openbaar gemaakt, en daarna gepubliceerd door Bild (zie deze grafiek met meetwaarden en dit artikel). De originele Bild-grafiek, gebaseerd op de WADA-gegevens, toont dat er eerder meerdere overschrijdingen van de toegestane waarde zijn geweest, maar dat pas op het wereldkampioenschap in Hamar is overgegaan tot schorsing. Uit gegevens zoals vermeld op de website van Pechstein blijkt dat slechts een deel van de in deze 9 jaar uitgevoerde bloeddopingtesten (29 van de 114) gebruikt zijn voor deze grafiek. Grafiek 4 hieronder toont dat er meer bloedcontroles zijn geweest. Dat zijn dus vooral bloedcontroles (85 controles) waarvan de meetwaarden niet bekend zijn gemaakt en niet zijn opgenomen in de Bild-grafiek. Voor sporters waarbij schommelende of (te) hoge waarden van nature al voorkomen - iets waar Pechstein zich op beroept, zie hieronder - is het van belang dat óók in de zomer gemeten wordt, zodat een vergelijking mogelijk is met de winterperiode waarbij deze sporters ook voordeel zouden kunnen hebben van het eventuele dopinggebruik. De waarden die Pechstein mogelijkerwijs vrij zouden kunnen pleiten, óf juist het dopingbewijs tegen haar sterker zouden kunnen maken, worden niet gemeten en/of niet gevisualiseerd in de originele Bild-grafiek. Grafiek 1 en 2 hieronder tonen dezelfde gegevens als die in de originele Bild-grafiek staan, echter met een andere tijdas, waardoor de varabele tijdsduur tussen de metingen door in de juiste verhouding wordt weergegeven. Te zien is dat de bloedwaarden van Pechstein flink schommelen, zowel bij trainingen als bij wedstrijden.

Het vervolg[bewerken]

Pechstein eiste op 3 november 2009 het vertrek van het hoofd van de Medische Commissie van de ISU, Harm Kuipers, omdat naast Pechstein nog een schaatser verdacht werd van abnormale bloedwaarden, maar die persoon in tegenstelling tot Pechstein een medisch attest kreeg[5]. Deze eis werd niet ingewilligd; Kuipers bleef in functie.

Het CAS bevestigde op 25 november het oordeel van de ISU waardoor de schorsing van Pechstein gehandhaafd bleef en ze de Olympische Spelen zou missen. Op 29 november kondigde Pechstein aan deze beslissing aan te vechten bij de Zwitserse burgerrechter.[6] Die bepaalde dat de schorsing opgeheven moest worden en dat Pechstein mocht starten tijdens de wereldbekerwedstrijden in Salt Lake City[7]. Pechstein startte op de 3000 meter via een wildcard en eindigde als 13e. Een plaats bij de beste acht was nodig om te voldoen aan de Duitse kwalificatie-eis voor de Winterspelen[8].

Op 15 maart 2010 stelden artsen van de Duitse vakvereniging van hematologen en oncologen (DGHO) dat Claudia Pechstein een milde vorm van sferocytose heeft. Ze zou deze ziekte hebben geërfd van haar vader. Bij sferocytose worden volwassen rode bloedcellen vervroegd afgebroken door de milt, waardoor het beenmerg meer reticulocyten aanmaakt. Volgens de artsen is niet doping maar deze ziekte de reden dat Pechstein meermalen de toegestane waarde van 2,4% aan reticulocyten heeft overschreden.[9]

Op 1 oktober 2010 heeft het Hoge Gerechtshof in Zwitserland het beroep van Pechstein tegen haar schorsing afgewezen. Haar advocaten hebben aangekondigd naar het Europese Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg te stappen[10]. In Die Welt beweerde Pechstein excuses te hebben gekregen van ISU-vice voorzitter Jan Dijkema, maar hij ontkende dit op zijn beurt in De Telegraaf[11]. Op 6-12-2011 publiceerde het NRC Handelsblad, in een interview met chemometricus Klaas Faber ("Faillisement voor ISU?"), dat bij een uiteindelijke uitspraak in het voordeel van Pechstein, de ISU door een claim van Pechstein wellicht op een faillisement zou afstevenen. Eveneens werd betoogd dat de toegestane grenswaarde van 2,4% gebaseerd zou zijn op een procedureel onjuiste én niet wetenschappelijk onderbouwde bandbreedte. Op 25 september 2013 dient het proces tegen de ISU en de Duitse schaatsbond DESG voor rehabilitatie waarin Thomas Summerer een schadevergoeding eist van 3,5 miljoen euro vanwege gedorven inkomsten en vierhonderdduizend euro vanwege aantasting van haar goede naam. Meer dan 100 collega-schaatsers hebben een verklaring ondertekend, waaronder Shani Davis, Ivan Skobrev en Jenny Wolf[12]. De rechter in München heeft de DESG en ISU gevraagd tot een financiële schikking te komen en heeft de zaak opgeschort tot 29 januari 2014. Daarnaast deed Pechstein op 14 oktober 2013 aangifte bij de dopinginstanties WADA, het Duitse dopingagentschap NADA en de Duitse schaatsbond DESG en de ISU vanwege afwijkende bloedwaarden. De ISU liet op 21 oktober 2013 op haar beurt weten te blijven bij het standpunt dat er in de periode 2009-2011 sprake moest zijn van een verboden middel en niet door een erfelijke afwijking; een milde anomalie waaraan ook haar vader lijdt[13].

Bij de nationale kampioenschappen per afstand in Inzell maakte Detlef Beckert, de vader van haar concurrente Stephanie Beckert, verdachtmakingen omtrent vermeend dopinggebruik toen Pechstein goud won op de 5000 meter: Liever een eerlijke derde plaats, dan een oneerlijke eerste. Hierop besloot Pechstein aangifte te doen wegens smaad en laster[14]. Op 16 januari 2014 uitte Anni Friesinger kritiek op de bondsvoorzitter Gerd Heinze voor het verval van het Duitse langebaanschaatsen, zoals het conflict Pechstein-Beckert in de ploegenachtervolging.

Comeback[bewerken]

Op 14 januari 2011 liet Pechstein weten als doelstelling te hebben starten in eigen land voor thuispubliek tijdens de WK Afstanden. Daarvoor moet ze als limiet 4.15 rijden op de 3 kilometer waar ze dan in Salt Lake City kan starten voor daadwerkelijke WK-kwalificatie[15]. Met 4.10,05 voldeed ze ruim aan die eisen en mag ze op 18 februari starten[16]. Pechstein startte in de B-groep en reed naar een tijd van 6.51,62 wat de snelste tijd van die B-groep was en de derde tijd van de dag. Ze plaatste zich daarmee voor de WK Afstanden. Daar behaalde ze op de 5 kilometer een bronzen medaille.

Op 25 juli 2013 maakte het management van Pechstein bekend met een eigen team het Olympische seizoen in te gaan onder Mission Sochi 2014.

Overzichten[bewerken]

Persoonlijke records[bewerken]

Claudia Pechstein in 2008
Afstand Tijd Datum Baan
500 meter 38,99 18 maart 2006 Calgary
1000 meter 1.16,15 6 november 2005 Calgary
1500 meter 1.54,31 17 november 2007 Calgary
3000 meter 3.57,35 18 maart 2006 Calgary
5000 meter 6.46,91* 23 februari 2002 Salt Lake City

* = nationaal record

Wereldrecords[bewerken]

Nr. Afstand Tijd Datum Baan
1 3000 meter 4.07,13 13 december 1997 Hamar
2 5000 meter 6.59,61 20 februari 1998 Nagano (OS)
3 3000 meter 3.59,27 2 maart 2001 Calgary
4 3000 meter 3.57,70 10 februari 2002 Salt Lake City (OS)
5 5000 meter 6.46,91 23 februari 2002 Salt Lake City (OS)

Adelskalender[bewerken]

Pechstein heeft twee korte periodes aan de top van de Adelskalender gestaan: eerst van 13 maart tot 14 maart 1998 (1 dag) en een tweede keer van 2 maart tot 9 maart 2001 (7 dagen). In totaal heeft Pechstein 8 dagen aan de top van de Adelskalender gestaan. Sinds december 2007 neemt Pechstein de derde positie in.

Hieronder staan de persoonlijke records (PR's) waarmee Pechstein aan de top van de Adelskalender kwam en de PR's die zij had staan toen zij van de eerste plek verdreven werd. Tevens zijn de gegevens weergegeven van de schaatssters die voor en na haar aan de top van de lijst stonden.

Datum 500 m 1500 m 3000 m 5000 m Punten Voorganger / Opvolger
20-02-1998 40,60 1.58,23 4.07,29 6.59,65 163,190 Gunda Niemann
13-03-1998 40,12 1.59,46 4.07,13 6.59,61 163,089
14-03-1998 40,57 1.58,23 4.05,08 6.59,65 162,791 Gunda Niemann
24-02-2001 40,34 1.55,84 4.00,26 6.55,34 160,530 Gunda Niemann
02-03-2001 39,88 1.56,28 3.59,26 6.59,61 160,477
04-03-2001 39,88 1.54,83 3.59,26 6.59,61 159,993
09-03-2001 38,86 1.54,38 4.01,98 7.03,34 159,650 Anni Friesinger

Belangrijke resultaten[bewerken]

Jaar NK
Afstanden
NK
Allround
EK
Allround
WK
Allround
WK
Afstanden
Olympische
Spelen
Wereldbeker WK
Junioren
1988 Zilver
1989 4e
1990 4e
1991
1992 14e
(17e, 7e, 20e, 7e)
6e Brons 5000m
1993 Zilver NC17
(12e, 12e, 16e, NQ)
9e
1994 Brons 3000m
Goud 5000m
1995 Zilver 4e
(9e, 6e, 6e, 4e)
7e
1996 Goud Brons
(4e, Zilver, 4e, Zilver)
Zilver Zilver 1500m
Zilver 3000m
Goud 5000m
4e 1500m
Zilver 3/5 km
1997 Zilver 4e
(6e, 5e, 6e, 5e)
Zilver 8e 1500m
4e 3000m
Brons 5000m
4e 1500m
4e 3/5 km
1998 Goud
(Goud, Brons, Goud, Goud)
Zilver Brons 1500m
Zilver 3000m
Zilver 5000m
7e 1500m
Zilver 3000m
Goud 5000m
Zilver 1500m
Zilver 3/5 km
1999 ns3 Zilver
(5e, Brons, Brons, Zilver)
Zilver 4e 1500m
Zilver 3000m*
Zilver 5000m
Zilver 1500m
Zilver 3/5 km
2000 Goud 4e
(8e, 4e, 5e, Zilver)
Goud Goud 1500m
Goud 3000m
Zilver 5000m
Zilver 1500m
Zilver 3/5 km
2001 5e 1500m
Zilver 3000m
Zilver Zilver
(Goud, Brons, Zilver, Zilver)
Zilver Brons 3000m
Zilver 5000m
Brons 1500m
Zilver 3/5 km
2002 8/ns 500m
Brons 1500m
Goud 3000m
Goud Zilver
(Zilver, Zilver, Brons, Goud)
Brons 6e 1500m
Goud 3000m
Goud 5000m
Zilver 1500m
Zilver 3/5 km
2003 Goud 1500m
Goud 3000m
ns3 Zilver
(4e, Zilver, Zilver, Goud)
Zilver Zilver 3000m
Goud 5000m
Zilver 1500m
Goud 3/5 km
2004 Goud 3000m Goud Zilver
(Brons, Brons, 4e, Zilver)
Zilver Goud 3000m
Brons 5000m
5e 1500m
Goud 3/5 km
2005 4e 1000m
Goud 3000m
Brons
(5e, 6e, 5e, Goud)
Brons Zilver 3000m
Zilver 5000m
Goud 3/5 km
2006 Zilver 1000m
Goud 1500m
Goud Goud
(Brons, Zilver, Brons, Zilver)
Zilver NS 1500m
Zilver 5000m
Goud achtervolging
7e 1500m
Zilver 3/5 km
2007 Zilver 5e
(4e, 6e, 7e, Brons)
4e 4e 3000m
Zilver 5000m
Brons achtervolging
13e 1500m
Brons 3/5 km
2008 4e
(5e, 4e, 4e, 4e)
7e 5e 3000m
4e 5000m
Brons achtervolging
7e 1500m
Zilver 3/5 km
2009 Zilver 1000m
Goud 3000m
Goud Goud
(Zilver, Goud, Zilver, Zilver)
NS3 10e 1500m
6e 3/5 km
2010 **3/5 km
2011 8e 3000m
Brons 5000m
Brons achtervolging
15e 3/5 km
2012 Brons 1000m
Zilver 1500m
Goud 3000m
Goud 5000m
Zilver
(5e, Brons, 1e0, Zilver)
6e 4e 3000m
Brons 5000m
5e achtervolging
38e 1000m
11e 1500m
Brons 3/5 km
Zilver mass start
4e Grand World Cup
2013 Zilver 1500m
Zilver 3000m
Goud 7e
(8e, 9e, 6e, 7e)
NS3
(15e, 13e)
Brons 3000m
Brons 5000m
14e 1500m
Zilver 3/5 km
5e mass start
4e Grand World Cup
2014 Zilver 1500m
Goud 3000m
Goud 5000m
Goud 7e
(14e, 5e, 15e, 4e)
NS# = niet gestart op de # afstand
* 1999: 3000m = gedeelde tweede plaats met Tonny de Jong
** 2010: wel punten gehaald, maar niet opgenomen in de einduitslag

Medaillespiegel[bewerken]

Kampioenschap Goud
Goud
Zilver
Zilver
Brons
Brons
DK Afstanden 9 6 2
DK Allround 7 5 0
EK Allround 3 6 2
Olympische Spelen 5 2 2
WK Afstanden 5 12 10
WK Allround 1 8 2
WK Junioren 0 1 0

Foto's[bewerken]

Externe link

Bronnen

Referenties

  1. "Pechstein zorgt voor nieuw record" schaatsen.nl, 25 november 2012
  2. "Pechstein leidt na dag één zomertoernooi" schaatsen.nl, 27 juli 2012
  3. "Wolf en Pechstein pakken Duitse titel" schaatsen.nl, 29 juli 2012
  4. "Pechstein opnieuw de beste in Duitsland" schaatsen.nl, 27 juli 2013
  5. "Pechstein eist vertrek arts Kuipers" NUsport, 3 november 2009
  6. De Telegraaf (29-11-2009). Pechstein denkt niet aan stoppen. Geraadpleegd op 16-03-2010.
  7. "Claudia Pechstein mag weer schaatsen" SchaatsENZO.nl, 8 december 2009
  8. "Pechstein toch aanwezig in Salt Lake City" NU.nl, 8 december 2009
  9. NOS (15-03-2010). Medici: erfelijke ziekte Pechstein. Geraadpleegd op 16-03-2010.
  10. "Schorsing Pechstein opnieuw bevestigd" NUsport, 1 oktober 2010
  11. "Dijkema ontkent excuses aan Pechstein" NUsport, 7 januari 2012
  12. "Pechstein krijgt steun van collega's" schaatsen.nl, 4 september 2013
  13. "ISU haalt hard uit naar Pechstein" NU.nl, 21 oktober 2013
  14. "Pechstein klaagt vader Beckert aan" schaatsen.nl, 29 oktober 2013
  15. "Pechstein wil snel WK rijden" Telegraaf, 14 januari 2011
  16. "Pechstein mag naar Salt Lake City" schaatsen.nl, 12 februari 2011