Claudio Ranieri

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Claudio Ranieri
Claudio Ranieri Inter.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Claudio Ranieri
Geboortedatum 20 oktober 1951
Geboorteplaats Vlag van Italië Rome, Italië
Clubinformatie
Spelend bij AS Monaco
Functie Hoofdtrainer
Getrainde clubs
1986–1987
1987–1988
1988–1991
1991–1993
1993–1997
1997–1999
1999–2000
2000–2004
2004–2005
2007
2007–2009
2009–2011
2011–2012
2012–
Vigor Lamezia
Puteolana
Cagliari
Napoli
ACF Fiorentina
Valencia
Atletico Madrid
Chelsea
Valencia
Parma
Juventus
AS Roma
Internazionale
AS Monaco
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Claudio Ranieri (Rome, 20 oktober 1951) is een Italiaanse voetbaltrainer en oud-voetballer.

Als voetballer speelde Ranieri als verdediger voor AS Roma (1972-1974), FC Catanzaro (1974-1982), Catania (1982-1984) en Palermo (1984-1986). In totaal speelde Ranieri 363 wedstrijden waarin hij 9 keer scoorde.

Als trainer begon Ranieri bij Campania in 1987. Maar bij Cagliari boekte Ranieri voor het eerst succes toen hij promotie afdwong naar de Serie A. Vervolgens verhuisde Ranieri voor twee seizoenen naar Napoli. Daarmee eindigde hij op de vierde plaats in de Serie A, en werkte er samen met Gianfranco Zola en Diego Maradona. In 1993 werd AC Fiorentina zijn volgende club, hij promoveerde in zijn eerste seizoen meteen naar de Serie A (Zij waren een jaar daarvoor gedegradeerd naar de Serie B) en had succes in de Serie A waar hij de Coppa Italia en Italiaanse Supercup won in 1996.

Daarna ging Ranieri trainen in het buitenland. Van 1997 tot 1999 was hij coach van Valencia CF Daar werd Ranieri populair en boekte succes in de UEFA Champions League en de Primera División. In 1999 koos hij voor een avontuur bij Atlético Madrid, maar werd daar ontslagen na tegenvallende resultaten.

Ranieri vertrok naar het Engelse Chelsea FC. De Italiaan had wel het probleem dat hij nauwelijks de Engelse taal beheerste. In zijn eerste seizoen behaalde hij de zesde plaats met 'The Blues' en plaatste zich voor de UEFA Cup. In de zomer van 2001 haalde de club Frank Lampard, Emmanuel Petit, William Gallas en Boudewijn Zenden voor in totaal € 52,5 miljoen. Tijdens het seizoen 2002/2003 plaatste Chelsea zich op de laatste Liverpool. In 2003 nam de Russische biljonair Roman Abramovitsj de club over en pompte veel geld in de club. In totaal gaf de club € 210 miljoen uit aan transfers. De nieuwe spelers waren: Damien Duff, Wayne Bridge, Scott Parker, Glen Johnson, Juan Sebastian Veron, Hernán Crespo, Claude Makélélé en Adrian Mutu. Dit resulteerde in het beste seizoen van Chelsea in 49 jaar. De club werd tweede in de Premier League en kwam tot de halve finale in de Champions League. Ranieri zegt dat het moeilijk is om van zoveel spelers een goed team te maken. Maar het was een succes geworden. Op 31 mei 2004 werd bekend dat Chelsea niet verder wilde met Ranieri en koos José Mourinho als opvolger die met FC Porto de UEFA Cup en de Champions League had gewonnen.

Op 8 juni 2004 keerde Rainieri terug bij Valencia en tekende een contract voor drie jaar. Hij volgde Rafael Benitez op die met Valencia de UEFA Cup en de Spaanse dubbel won, Benitez vertrok naar Liverpool. Ranieri haalde een aantal spelers uit de Serie A, Marco di Vaio, Stefano Fiore, Bernardo Corradi en Emiliano Moretti. Het seizoen begon goed, het won de Europese Supercup ten koste van FC Porto. In oktober werd de ploeg uitgeschakeld in de Champions League met een dramatische 1-5 nederlaag tegen Internazionale. Na 6 duels zonder overwinning in de competitie werd de succesvolle coach bekritiseerd door speler Pablo Aimar, vanwege zijn gebruikte tactiek. Op 25 februari 2005 werd Ranieri ontslagen na uitschakeling in de UEFA Cup door Steaua Boekarest. Quique Sánchez Flores werd zijn vervanger bij Valencia, Ranieri verdiende met het ontslag € 5,25 miljoen.

Na een tijdje zonder club te hebben gezeten kreeg Ranieri in 2007 de kans om Parma voor degradatie te behoeden. De club stond er slecht voor maar dankzij een indrukwekkende eindspurt onder Ranieri behield het zijn Serie A-status. Na het seizoen scheidden de wegen van Parma en Ranieri, maar hij werd beloond met een contract bij Juventus. Die club was na het Calciopoli-schandaal direct weer naar de Serie A gepromoveerd onder Didier Deschamps. In 2007/2008, het eerste seizoen onder Ranieri, deed de Oude Dame het weer uitstekend op het hoogste niveau, wat resulteerde in de derde plaats in de competitie en plaatsing voor de Champions League. Op 18 mei 2009 werd hij ontslagen bij Juventus. Op 3 september 2009 werd hij aangenomen bij AS Roma, dat na twee speelronden haar coach Luciano Spalletti had ontslagen. Ranieri weet Roma weer aan het voetballen te krijgen en strijdt met zijn ploeg mee om het kampioenschap. Roma kent met Ranieri een prachtig seizoen met als hoogtepunten de overwinningen op Juventus en Internazionale. Het seizoen hierop gaan de zaken echter niet zoals gewenst bij Roma en Ranieri besluit na 4 nederlagen op rij zijn contract in te leveren.

Op 22 september 2011 tekende hij een tweejarig contract bij Internazionale[1] en werd hij daarmee de opvolger van de eerder ontslagen Gian Piero Gasperini. Deze samenwerking was echter van korte duur, op 26 maart 2012 scheidden de wegen van Internazionale en Rainieri per direct wegens tegenvallende resultaten.[2] Op dat moment bezette Internazionale de achtste plek in de Italiaanse Serie A.

Zie ook[bewerken]


Bronnen, noten en/of referenties