Clemens van Alexandrië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Clemens van Alexandrië

Clemens van Alexandrië geboren als Titus Flavius Clemens (Grieks: Κλήμης Ἀλεξανδρεύς, Klemes Alexandreus) (waarschijnlijk Athene, ±125/150 - 215) was kerkvader, kerkelijk schrijver, het eerste lid van de kerk van Alexandrië en hoofd van de Catechetenschool van Alexandrië. Zijn leraarschap was toonaangevend.

Zijn ouders waren hoogstwaarschijnlijk rijke heidenen met een zeker aanzien. Zijn frequente aanhalingen van de Griekse literatuur wijzen bijvoorbeeld op een hoge opleiding. Clemens is te Alexandrië een leerling van Pantenus. Hij staat ook bekend onder de bijnaam "de missionaris van de intellectuele elite".

Werk en invloed[bewerken]

Clemens staat bekend als een vurig tegenstander van het Chiliasme. De Joods-Griekse leer van de Logos was het middelpunt van zijn godsdienstige-filosofische beschouwingen.

Door het Griekse denken in de christelijke geloofsleer een wijsgerig fundament te geven, wilde hij die verder ontwikkelen en emanciperen. Ook was hij van mening dat de Schriften ook een allegorisch (zinnebeeldige, geestelijke) toepassing hadden. De Bijbel zelf nam hij zeer letterlijk op als de stem van God. Clemens sprak in dit verband van "Heilige Letters en Lettergrepen", om te omschrijven hoe de stem van Christus gebruikmaakt van het schriftelijk overgeleverde Woord van apostelen en profeten.

Tenslotte is hij ook de eerste auteur in de christelijke traditie die expliciet Boeddha vermeldt in zijn teksten. Dit is hem waarschijnlijk ingegeven door zijn leermeester Pantenus die nog in India is geweest.

Geschriften[bewerken]

  • Protrepticus
  • Paedagogus
  • Stromata of Stromateis

Externe link[bewerken]