Clifton Chenier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Clifton Chenier
Clifton Chenier (rechts) in 1975
Clifton Chenier (rechts) in 1975
Algemene informatie
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Clifton Chenier (Opelousas (Louisiana), 15 juni 1925 - Lafayette (Louisiana), 12 december 1987) was de eerste Creool die Grammy Award kreeg op de nationale televisie. Met een mix van Franse en Cajun two-steps en walsen uit het zuidwesten van Louisiana met New Orleans R&B, Texas blues en big band jazz, creëerde hij de moderne geluiden van zydeco.

Als zoon van amateur accordeon speler Joe Chenier en de neef van gitarist, violist en dansclub-eigenaar Maurice "Big" Chenier, vond hij zijn eerste impressies in de blues van Muddy Waters, Peetie Wheatstraw, Sam (Lightnin') Hopkins, Fats Domino en de opnames uit de jaren twintig en dertig van zydeco accordeonist Amede Ardoin en anderen. Zijn eerste accordeon kocht hij van een buurman in 1947 en kreeg daarop les van zijn vader. Vanaf 1944 trad hij op met zijn broer Cleveland in de dance halls van Lake Charles. Zijn eerste opname-sessie bij het Radio-station van Lake Charles bevatte zeven opnames waaronder zijn eerste hit Clifton's Blues. Vanaf 1956 verliet Chenier zijn baantjes en ging fulltime werken met zijn muziek.

Met zijn band the Zydeco Ramblers, waarbij ook blues gitarist Philip Walker was, toerde hij rond. In een interview zei Clifton: ik zing in het Frans, dat past het best bij mijn muziek. Hij speelde zijn 'zwarte' zydeco op een piano-accordeon, een instrument waarmee melodisch veel meer mogelijk is dan met de slechts tien knoppen tellende trekzak (oftewel diatonische accordeon) die in de blanke cajun-stijl gebruikelijk is. Clifton ontwikkelde ook het gebruik van het zogenaamde rubboard (Frans: frottoir), in het Nederlands wasbord genoemd. Broer Cleveland werd de bespeler daarvan, en tientallen jaren lang een trouwe metgezel.

Cheniers eerste album voor Arhoolie Louisiana Blues and Zydeco had één kant voor blues en R&B en één kant Franse two-steps en walsen. In 1976 nam Chenier één van zijn beste albums Bogalusa Boogie op en formeerde zijn nieuwe band Clifton Chenier and His Red Hot Louisiana Band met tenor saxofonist "Blind" John Hart en gitarist Paul Senegal. In 1983, ontving hij een Grammy Award voor zijn album, I'm Here!. Ofschoon hij aan het eind van zijn leven door suikerziekte wekelijks drie dagen moest verzuimen van zijn werk als muzikant ging hij door tot een week voor zijn dood op 12 december 1987. Na zijn overlijden werd zijn werk voortgezet door zijn zoon C.J. Chenier.

Discografie[bewerken]

  • Clifton Sings the Blues (2004)
  • Louisina Blues & Zydeco/Bon Ton Roulet (2001)
  • Live at Grant Street (2000)
  • Comin' Home (2000)
  • Live at 1966 Berkeley Blues Festival (2000)
  • Cajun Swamp Music (1999)
  • Bayou Bayou (1999)
  • In New Orleans (1998)
  • Zydeco Sont Pas Sale (1997)
  • I'm Coming Home (1996)
  • On Tour (1996)
  • We're Gonna Party (1994)
  • Live at St. Mark's (1988)
  • 60 Minutes with the King of Zydeco (1988)
  • Bogalusa Boogie (1987) * Sings the Blues (1987)
  • The King of Zydeco (1985)
  • Live! at the Long Beach & San Francisco Blues Festivals (1985)
  • Country Boy Now (1984)
  • The King of Zydeco Live at Montreux (1984)
  • I'm Here! (1982)
  • Live at San Francisco Blues Festival (1982)
  • Blues & Zydeco (1981)
  • Boogie 'n' Zydeco (1980)
  • Bayou Soul (1979)
  • Frenchin' the Boogie (1979)
  • Clifton Chenier & His Red Hot Louisiana Band in New Orleans (1979)
  • Clifton Chenier and His Red Hot Louisiana Band (1978)
  • Cajun Swamp Music Live (1978)
  • Bagalusa Boogie (1975)
  • Out West (1974)
  • Clifton Chenier Live (At a French-Creole Dance) (1973)
  • Bayou Blues (1970)
  • King of the Bayous (1970)
  • Clifton's Cajun Blues (1970)
  • Louisiana Blues (1969)
  • Black Snake Blues (1966)
  • Louisiana Blues & Zydeco (1965) dit was zijn eerste album.