Clinochloor

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het mineraal clinochloor (ook wel penniniet genoemd) is een fylosilicaat met de chemische formule (Mg,Fe2+)5Al(Si3Al)O10(OH)8. Het geldt als het magnesium-houdende eindlid van de chlorietgroep, onderdeel van de mica's.

Eigenschappen[bewerken]

Het donker- tot olijfgroene, blauwgroene of witte clinochloor heeft een glas- tot parelglans en een witte streepkleur. De splijting is perfect volgens kristalvlak [001] en het kristalstelsel is monoklien. De gemiddelde dichtheid is 2,65 en de hardheid is 2 tot 2,5. Clinochloor is niet radioactief.

Naam[bewerken]

Clinochloor is genoemd naar de Griekse woorden clinos, "schuin" en chloros, "groen". Het synoniem penniniet is genoemd naar de Apennijnen in Italië.

Voorkomen[bewerken]

Zoals andere chlorietmineralen komt ook clinochloor voornamelijk voor in licht metamorfe gesteenten. Het is een typisch mineraal in gemetamorfoseerde mafische gesteenten.

Zie ook[bewerken]