Cloviscultuur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Typische Clovispunt

De Cloviscultuur is vernoemd naar de plaats Clovis in de Amerikaanse staat New Mexico, waar de eerste resten van deze cultuur werden gevonden. Het is mogelijkerwijze de oudste Amerikaanse inheemse cultuur, daterend van ongeveer 11.500 v.Chr., gekenmerkt door langwerpige speerpunten. De dragers van de Cloviscultuur waren jagers op groot wild.

Het is onder de archeologen een zeer omstreden kwestie of er op het Amerikaanse continent al mensen waren die vóór de Cloviscultuur leefden, of in elk geval lang voordien. Eén school is van mening dat de Clovismensen directe afstammelingen zijn van de eerste immigranten die over de in de ijstijd drooggevallen Beringstraat van Azië naar Amerika getrokken zijn (zie: Beringlandbrug) en vervolgens, toen de Laurentische IJskap over Canada iets begon terug te wijken, door de corridor tussen deze ijskap en die over de Rocky Mountains verder naar het zuiden getrokken zijn. Een andere school is van mening dat het Amerikaanse continent al vele duizenden jaren voordien bewoond was.

Een omstreden punt is verder de vraag in hoeverre de Clovismensen verantwoordelijk waren voor het uitsterven van de megafauna, de grote zoogdieren in Noord-Amerika, vlak na de laatste ijstijd. In korte tijd stierven toen onder meer de mammoet, de mastodont, de grondluiaard, het Amerikaanse paard en de reuzenwolf uit, zodat de bizon het enige werkelijk grote dier was dat op de Amerikaanse prairies overbleef. Het is in de huidige stand van de wetenschap niet mogelijk vast te stellen in hoeverre dit uitsterven het gevolg was van klimaatsverandering en in hoeverre van overbejaging door de nieuwe predator, de mens.