Clownbotia

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Clownbotia
A clown loach.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)
Orde: Cypriniformes (Karperachtigen)
Familie: Cobitidae (Modderkruipers)
Geslacht: Chromobotia
Soort
Chromobotia macracanthus
(Bleeker, 1852[1])
Afbeeldingen Clownbotia op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Clownbotia op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vissen
Eigenschappen
Grootte vis tot 30 cm
Watertemperatuur 24-28 ºC
pH 6-6.5
DH 0-4º
Minimum aquariumgrootte 2 meter
Portaal  Portaalicoon   Vissen

De clownbotia of clownbarbeel (Chromobotia macracanthus, voorheen Botia macracanthus) is een tropische vis die ook als aquariumvis gehouden wordt. Het behoort tot de familie van de Cobitidae (Modderkruipers).

Kenmerken[bewerken]

Het lichaam is goudkleurig met 3 wigvormige, zwarte banden. De lichaamslengte bedraagt maximaal 30 cm. Ze kunnen meer dan tien jaar oud worden.

Leefwijze[bewerken]

Dit is een redelijk vreedzame scholenvis die voornamelijk in de schemering actief wordt, maar zich niet zo verstopt als de meeste andere Botia-soorten. Hij vertoeft meestal op de bodem, waar hij naar ongewervelde diertjes zoekt met behulp van zijn vier, als een snor neerhangende baarddraden. Bij bedreiging zet hij voor de ogen een scherpe stekel overeind. Er wordt ook wel eens onderling mee gevochten.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Ze komen oorspronkelijk uit Indonesië. Om precies te zijn: de zoetwatergebieden van Borneo en Sumatra. Hij paait in snelstromende rivieren aan het begin van de regentijd.

Kweek[bewerken]

Aangezien deze scholenvis meer dan 25 cm lang kan worden moet hij met minimaal 8 - 10 stuks gehouden worden in een ruim aquarium van minimaal 2 meter.De clownbotia woelt nogal in de bodem van fijn zand en kleine grindkorrels. De planten moeten goed verankerd zijn en het aquarium moet verder ingericht worden met kienhout en stenen, zodat holen ontstaan waar de dieren zich terug kunnen trekken. De soort kan knakkende geluiden maken en is vrij gevoelig voor witte stip. De knakkende geluiden maken ze meestal als ze zitten te eten. In de avond verstopt de clownbotia zich achter donkere plekken (holen, buizen, rotshuisjes, etc.). Tijdens dit "slapen" kunnen zij zich op hun zij gaan liggen.

Het dier is een alleseter met een grote voorkeur voor slakken. Voor een slakkenplaag is deze vis helaas niet geschikt, omdat hij snel te groot wordt voor het aquarium en er moet ook nog voor het dier worden gezorgd als de slakken op zijn. Voor een slakkenplaag is het verstandiger de Anetome Helena aan te schaffen. Wanneer er geen slakken worden gevoerd, kan men ze algentabletten voeren. Het komt voor dat ze vlokvoer "stelen" van andere vissensoorten die vlokvoer eten.

De kweek is in het aquarium op een normale manier nog niet gelukt. Wel komen er rapporten over de commerciële kweek met behulp van hormonen. Een groot deel van deze vissen worden daarom levend gevangen en geëxporteerd naar dierenwinkels en aquariawinkels wereldwijd.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties

Bovenstaand artikel of een eerdere versie daarvan is met uitdrukkelijke toestemming van de auteur overgenomen en bewerkt uit de AquaVISie aquariumdatabase

  1. Bleeker, P. 1852, Diagnostische beschrijvingen van nieuwe of weinig bekende vischsoorten van Sumatra. Tiental I - IV. Natuurkundig Tijdschrift voor Nederlandsch Indië v. 3: 569-608.