Codex

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Met een codex wordt een gebonden boek uit de late oudheid of middeleeuwen aangeduid. Het woord codex is afgeleid van het Latijnse caudex wat houtblok betekent. De oorspronkelijke betekenis van codex in de oudheid was bedoeld ter onderscheid met een papyrusrol. Een codex is gebonden, zoals ook hedendaagse boeken en je kunt er in bladeren. Een rol, zoals de joodse religieuze teksten, rol je al lezende af. Een codex is dus een publicatie in gebonden boekvorm.

Het binden van boeken werd lang voor het begin van onze jaartelling uitgevonden in de Phoenicische stad Byblos (nu in Libanon). De Bijbel ontleent daaraan zijn naam. De oorspronkelijke betekenis van het woord bijbel is: 'een boek zoals in Byblos gemaakt'.

Codex betekent niet manuscript. Het woord manuscript betekent eenvoudigweg: met de hand geschreven. Niettemin werd het woord codex veelvuldig gebruikt in combinatie met oude manuscripten, daarmee aangevend dat ze de vorm van een gebonden boek hadden.

De aanduiding codex vinden we onder andere in de volgende publicaties: