Codex Sinopensis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Unciaal 023
Codex Sinopensis
Codex Sinopensis
Naam Codex Sinopensis
Symbool O
Bijbeltekst Evangelie volgens Matteüs
Datering 6e eeuw
Taal Grieks
Huidige locatie Bibliothèque nationale de France
Grootte 30 cm bij 25 cm
Teksttype Byzantijnse
Categorie V

De Codex Sinopensis (Gregory-Aland no. O of 023, von Soden ε 21) is een handschrift van het evangelie van Matteüs. Het dateert uit de 6e eeuw.

Beschrijving[bewerken]

De gehele Codex Sinopensis bestaat uit 44 bladen (30 x 25 cm).[1] De Codex is geschreven op paars geverfd perkament.

De tekst is geschreven in twee kolommen van 24 regels per pagina, in zilveren en gouden unciaalletters.[1]

De Codex bevat teksten van het Evangelie volgens Matteüs, maar vele delen ontbreken.

Inhoud
Matteüs 7:7-22; 11:5-12; 13:7-47; 13:54-14:4,13-20; 15:11-16:18; 17:2-24; 18:4-30; 19:3-10,17-25; 20:9-21:5; 21:12-22:7,15-14; 22:32-23:35; 24:3-12.

Burnett Hillman Streeter noemt het een tertiaire getuige van het Caesareaanse teksttype. Deze opinie werd ondersteund door Bruce Metzger.[2] Kurt Aland plaatste de codex in categorie V, wat inhoudt dat hij het als een exemplaar van de Byzantijnse tekst zag.[1]

Geschiedenis

De codex werd in 1899 door een Franse officier ontdekt in Sinope (vandaar de naam).[3] De tekst werd gepubliceerd door Henri Omont in 1901.

43 bladen van het handschrift bevinden zich in de Bibliothèque nationale de France (Supplement Grec. 1286).[1]

Zie ook[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • H. Omont, Notice sur un très ancien manuscrit grec de l'évangile de saint Matthieu..., Notices et extraits des manuscrits de la bibliothèque nationale..., vol. 36 (Paris, 1901), pp. 599–676.
  • H. S. Cronin, Codex Chrysopurpureus Sinopensis, JTS II (1901), pp. 590–600.
  • C. R. Gregory, Textkritik des Neuen Testaments (Leipzig 1909), vol. 3, pp. 1022–1023.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c d Kurt und Barbara Aland, Der Text der Neuen Testaments. Einführung in die wissenschaftlichen Ausgaben sowie in Theorie und Praxis der modernen Textkritik. Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart 1981, p. 122. ISBN 3-438-06011-6.
  2. Bruce M. Metzger, and Bart D. Ehrman, The Text of the New Testament: Its Transmission, Corruption, and Restoration, Oxford University Press, New York, Oxford 2005, p. 79.
  3. C. R. Gregory, „Textkritik des Neuen Testaments“, Leipzig 1900, vol. 1, p. 56.