Coen Stork

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Mr. Coenraad Frederik Stork (Bussum, 28 maart 1928) is een voormalig Nederlands diplomaat.

Zijn vader was afkomstig was uit de Twentse industriële Storkfamilie en zijn moeder was een dochter van de Haagse kunstschilder Floris Arntzenius. Coen Stork groeide op in Bussum, alwaar hij het lyceum doorliep. Daarna ging hij rechten studeren aan de Universiteit Leiden. Tijdens deze studie raakte hij geïnteresseerd in internationale betrekkingen en kwam hij in het 'diplomatenklasje' terecht, een kweekvijver van het ministerie van Buitenlandse Zaken.

Hij begon zijn diplomatieke carrière in 1960 als medewerker bij de handelsraad van de Nederlandse ambassade in Bagdad, Irak. Hierna werkte hij in Pretoria, de hoofdstad van Zuid-Afrika, waar hij zijn steun betuigde aan de voor terrorisme vervolgde advocaat Nelson Mandela; hij was in 1964 waarnemer bij het proces dat tegen hem en andere ANC-leiders werd gevoerd (het Rivonia-proces). Stork werd eind jaren zestig en in de jaren 70 uitgezonden naar achtereenvolgens Vietnam, Parijs, Madrid, Buenos Aires, Helsinki en Londen. Van 1982 tot 1987 werd hij benoemd tot ambassadeur in Havana, Cuba. In Cambodja was hij tweemaal waarnemer bij de verkiezingen, in Zuid-Afrika eenmaal.

Zijn volgende en laatste post werd wederom een ambassadeurschap in een communistisch land, te weten het Roemenië onder dictator Nicolae Ceauşescu (1988-1993). Stork maakte de Roemeense Revolutie van december 1989, waarbij het regime-Ceauşescu ten val kwam, van dichtbij mee. Hij hielp dissidenten die vervolgd werden onder het communisme, deed voor verschillende televisiezenders verslag van de gebeurtenissen en sprak op 26 december in opdracht van minister Van den Broek een boodschap voor het Roemeense volk uit vanuit de belegerde televisiestudio. In 2000 was hij de initiatiefnemer van een instituut - genaamd Roemeens Instituut voor Recente Geschiedenis (IRIR) - dat historisch onderzoek ging doen naar een halve eeuw dictatuur in Roemenië vanaf 1938, en de periode daarna.

Stork was tot 2005 bestuursvoorzitter van het Nederlands instituut voor Zuidelijk Afrika (NiZA) en is lid van het Nederlandse Helsinki Comité (NHC), een mensenrechteninstituut.

[bewerken] Persoonlijk leven

Coen Stork trouwde eerst in Pretoria met de Zuid-Afrikaanse Frances Patricia Polakow. Van haar scheidde hij en later trouwde hij in Londen met de Nederlandse fotojournaliste Ellen Elmendorp. Een van zijn kinderen uit dit huwelijk, Daniël Stork (Helsinki, 17 maart 1976), is cultureel attaché voor Nederland in Istanboel.

[bewerken] Externe links

Persoonlijke instellingen
Naamruimten
Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren