Coma (astronomie)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De komeet Ikeya-Zhang met een felle geconcentreerde coma (lichtblauw op de foto)
De coma (van het Latijnse woord voor 'haar') is de nevelige wolk van gas om de kern van een komeet. De coma wordt gevormd wanneer een komeet dicht langs een ster scheert waarbij de komeet verhit wordt en delen van het komeetoppervlak sublimeren. Deeltjes uit de coma kunnen onder invloed van de zonnewind en de baan die de komeet ten opzichte van de ster beschrijft uiteindelijk in de staart van de komeet terechtkomen.