Coming Out (film)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Coming Out
Regie Heiner Carow
Scenario Wolfram Witt
Hoofdrollen Matthias Freihof (Philipp)
Dagmar Manzel (Tanja)
Dirk Kummer (Matthias)
Michael Gwisdek (Achim)
Axel Wandtke (Jakob)
Werner Dissel (oudere man )
Gudrun Ritter (mw. Möllemann)
Walfriede Schmitt (moeder van Philipp)
Muziek Stefan Carow
Montage Evelyn Carow
Cinematografie Martin Schlesinger
Première Vlag van Duitsland Duitsland, 10 november 1989
Genre romantisch drama
Speelduur 95 minuten
Taal Duits
Land Vlag van Duitsland Duitsland
Nominaties Gouden Beer, Filmfestival van Berlijn, 1990
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Coming Out is een Oost-Duitse film uit 1989, geregisseerd door Heiner Carow met Matthias Freihof, Dagmar Manzel en Dirk Kummer.

De film gaat over het proces van uit de kast komen als homoseksueel. De film werd gedraaid in Oost-Berlijn en bevat scènes die met amateurs werden gedraaid in homobars en -clubs. Hij won onder meer de "Teddy" op het Filmfestival van Berlijn in 1990 en kende zijn première op de avond dat de Berlijnse muur viel in november 1989. Het was de eerste homoseksueel getinte film uit de DDR.

Inhoud[bewerken]

De film vertelt het verhaal van de jonge leraar, Philipp Klahrmann, die op zijn eerste werkdag in de gang opbotst tegen de lerares Tanja. De twee leren elkaar kennen en er ontwikkelt zich een romance tussen hen. Tijdens het uitgaan met Tanja komt hij terecht in een homoclub en leert er de 19-jarige Matthias kennen, die onmiddellijk in Philipp geïnteresseerd is. Als zij elkaar toevallig opnieuw ontmoeten, nodigt Matthias Philipp uit op zijn verjaardagsfeestje. Na enige aarzeling gaat Philipp in op de uitnodiging en de twee gaan samen naar het appartement van Philipp en eindigen met elkaar in bed.

De relatie met Tanja verslechtert als Philipp meer en meer afstandelijk en verward wordt. Hij wordt verplicht om zich tegenover Anja te outen, nadat hij Matthias tijdens de pauze in de opera op een meer dan vriendschappelijke wijze omhelsde. Matthias is in de war als hij ontdekt dat Philipp gehuwd is en loopt het operagebouw uit. De volgende weken is Philipp op zoek naar Matthias, totdat hij hem op een avond met een van zijn leerlingen in een bar treft. Matthias, die blijkbaar nog steeds gekwetst is, duwt Philipp weg. Vervolgens gaat Philipp naar de bar waar hij en Matthias elkaar voor het eerst ontmoetten en wordt hij agressief tegen een oudere homo. Hij kalmeert en er volgt een scène waarin Philipp luistert als de oudere man rustig vertelt dat hij begrijpt waar Philipp doorheen gaat, omdat hij en zijn toenmalige vriend 50 jaar eerder door de nazi's gearresteerd werden. Zij werden nadien opgesloten in een concentratiekamp. Om de Sozialistische Einheitspartei Deutschlands en de Oost-Duitse productiemaatschappij te behagen, legt de oudere homo dan uit hoe de communisten hem doorheen deze strijd hielpen.

De film eindigt met een scène in het klaslokaal als het schoolhoofd, die blijkbaar Philipps seksuele voorkeur is te weten gekomen, zegt dat zijzelf en een groep leraars zijn klassen zullen in het oog houden om te kijken of hij nog geschikt is voor de job. Philipp blijft een tijdje stil en zijn schoolhoofd noemt hem dan 'Kollege Klahrmann!', waarop Klahrmann alleen maar 'Ja' antwoordt. Freihof stelt dat deze korte uitspraak betekent dat Philipp zijn seksuele voorkeur en alles wat ermede gepaard gaat, erkent. De film eindigt met een opname waarin Philipp zijn appartementsblok verlaat op zijn fiets.

Rolverdeling[bewerken]