Computerarchitectuur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Bij het ontwerp van computers is de computerarchitectuur het concept en de fundamentele operationele structuur van het computersysteem. Het is een blauwdruk en functionele omschrijving van de vereisten (in het bijzonder snelheden en verbindingen) en ontwerptoepassingen voor de verschillende delen van de computer. Hierbij wordt vooral gekeken naar de manier waarop de CPU intern werkt en presteert, en hoe hij het geheugen adresseert.

Computerarchitectuur kan ook gedefinieerd worden als de wetenschap en de kunst van het selecteren en verbinden van hardware-onderdelen om computers te bouwen die voldoen aan eisen van functionaliteit, prestatie en kostprijs.

Meer specifiek wordt de term gebruikt voor:

  • het ontwerp van de CPU, de instructieset, de adresseermodes en geheugentechnieken
  • hardware-ontwerp op een bredere schaal, zoals het werken met clusters
  • de verzameling machine-eigenschappen die de programmeur moet begrijpen om de computer te kunnen programmeren. Voorbeelden zijn de instructies en de operatoren.

Het is ook een vak dat op alle informaticascholen gegeven wordt.