Comtesse Greffulhe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Élizabeth, comtesse Greffuhle 1905 , by Philip Alexius de Laszlo

Marie Joséphine Anatole Louise Élisabeth de Riquet gravin de Caraman-Chimay, bekend geworden als: Comtesse Greffulhe (Parijs, 11 juli 1860-Lausanne, 21 augustus 1952) was een bekend mecenas en stond model voor de duchesse de Guermantes in Marcel Proust's werk Op zoek naar de verloren tijd.

Familie[bewerken]

Zij werd geboren als Marie Joséphine Anatole Louise Élisabeth de Riquet gravin de Caraman-Chimay in de hoogadellijke, Belgische tak van de familie De Riquet de Caraman die al eeuwenlang het kasteel van Chimay bezit en als hoofdzetel heeft. Zij was de oudste dochter van Joseph de Riquet de Caraman (1836-1892), 18e prins van Chimay, en van de Française Marie Joséphine Anatole de Montesquiou-Fézensac (1834-1884). Zij had drie broers en twee zussen; twee broers stierven jong. Haar grootvader Montesquiou-Fézensac was een broer van de vader van Robert de Montesquiou (1855-1921) waardoor Elisabeth en Robert nicht en neef waren. Zij trouwde in 1878 met de rijke bankier Henri comte Greffulhe (1848-1932); uit dit huwelijk werd een dochter geboren: Elaine Greffulhe (1882-1958) die trouwde in 1904 met Armand duc de Guiche (1879-1962), vanaf 1925 de 12e hertog van Gramont en lid van de familie de Gramont.

Mecenaat[bewerken]

Zij ondersteunde de kunsten en met name de muziek, en 'concurreerde' met eveneens muziekmecenas Winnaretta Singer (1865-1943).

Marcel Proust[bewerken]

Op 1 juli 1893 ziet Marcel Proust voor het eerst de gravin op een bal bij de prinses van Wagram. Hij is onmiddellijk van haar gefascineerd, maakt later kennis met haar via haar neef Robert de Montesquiou en neemt haar als model voor de duchesse de Guermantes uit zijn roman.

mode[bewerken]

De kledingkeuze van de voorname Parijse dames werd in die tijd in de pers nauwlettend gevolgd. Comtesse Greffulhe liet zich onder andere door het modehuis Worth kleden.

Literatuur[bewerken]

  • Anne de Cossé-Brissac, La comtesse Greffulhe. Paris, Perrin, 1991.